“Είναι 4 παρα και σε σκεφτομαι, ακομη σε σκεφτομαι, παντα σε σκεφτομαι.. Ποιος ειπε αλλωστε πως οι νυχτες ειναι για να κοιμασαι? Οχι ουτε για να κοιμασαι ειναι και ουτε για να ξενυχτας ψαχνοντας αυτον που θα σε βγαλει απο την μιζερια σου. Οι νυχτες ειναι φτιαγμενες για εμας που νοσταλγουμε ανθρωπους που μονο τυχαιοι δεν ειναι. Οι νυχτες ειναι για μενα, για μενα που βρισκομαι χιλιομετρα μακρια σου κ ομως δεν επαψα στιγμη να σε νιωθω διπλα μου.. Τι κ αν η μερα περναει τοσο γρηγορα? Η νυχτα θα ξαναρθει συνοδευομενη απο την θυμηση σου. Κλεινω τα ματια και εισαι διπλα μου, ξαπλωνεις μαζι μου και με κοιτας που κοιμαμαι. Δεν με ενοχλει αν το βραδυ με κλοτσησεις, φτανει που θα σε νιωθω.. Ειναι περιεργο ξερεις. Πως καποια ατομα εχουν την τελεια χημεια, πως θελεις το αγγιγμα μονο αυτων και στην ιδεα οτι θα σ αγγιζει καποιος αλλος να νιωθεις αηδια.. Εχω πιασει πολλες φορες τον εαυτο μου την νυχτα να σκεφτεται πως πρεπει να βρω το θαρρος να σ αφησω μα πως μπορεις ν αφησεις καποιον που σου δωσε τοσα να θυμασαι και τοσα αισθηματα που μπορει μ εκραγει ακομη και η καρδια σου?. Οχι δεν φοβαμαι την μερα. Την νυχτα φοβαμαι που μας βρισκει παλι χωρια. Γινεται να αγαπας καποιον τοσο πολυ που σου ειναι αδυνατο να το εκφρασεις οχι απλα με λογια αλλα και με πραξεις? Ναι γινεται.. Αμα το διαβαζες τωρα αυτο θα τρομαζες. Δεν εισαι ο τυπος αλλωστε που του αρεσουν τα γλυκαναλατα. Εισαι απο αυτους που δυσκολα να αγαπησουν μα αμα το κανουν δινουν και την ψυχη τους. Γι αυτο σ αγαπαω τοσο πολυ. Μου εδωσες την ψυχη σου και μου εδειξες ενα κομματι της που δυσκολα θα δουν αλλοι. Εισαι ο βλακας για τον οποιο θα εκανα τα παντα για να ειναι απλα ευτυχισμενος. Πηγε 4 και ακομη σε σκεφτομαι. Με ρωτας γιατι σε ερωτευτηκα. Διαολε μπορω να σου λεω για μερες ολοκληρες τους λογους και ομως ποτε δεν θα τους ολοκληρωσω γιατι καθε μερα σ ερωτευομαι ξανα και ξανα.. Πηγε 4 και φλυαρω για σενα. Κουραστηκα. Ελα να ξαπλωσουμε μαζι, να σε χαζευω μεχρι να ξημερωσει και αυριο βραδυ παλι εδω.. Αλλωστε γι αυτο δεν ειναι οι νυχτες? Για να βασανιζει αγαπες και ερωτες..”
—
