“başını omzuma yasladı. ve evrendeki tüm taşlar yerine oturdu.“

Çok güzelsin

Önceden yaptığım hataları şimdi yüzüme vurmaları çok saçma.

Bazen oturup düşünüyorum, sınıfta gün içinde "merhaba" bile demediğimiz insanlar var ama bir başkası onunla aynı sınıfta olmak için her şeyini verebilir. Dışarıda fotoğraf çekilirken tesadüfen birileriyle aynı fotoğrafta sonsuza kadar sıkışıp kalıyoruz, onlar bizim için arkaplan olarak kalıyor belki ama o insanlarla bir fotoğrafı olmasını hayal ederek uyuyanlar var. Biz birileri için ağlıyoruz ama ağladığımız, hayal ettiğimiz şeyleri onlarla tesadüfen yaşayanlar var. İnsanlık doyumsuz, değer bilmez. Bir başkasının hayalini yaşıyoruz ama umrumuzda olmuyor, çünkü hep bizde olmayanı isteriz. Yaşayamadığımız şeyler bizi cezbeder, hep daha fazlasını hayal ederiz. Her şeyi elde ettiğimizde, hayal kuracak bir şey kalmayacak. İşte o zaman, hayal kurabilmeyi isteyeceğiz.

Bu postu çok ama çok beğendim bıkana kadar tekrar tekrar paylaşacam ❤️

arkadaşların düşkün, parçalanmış ailen. terk etmiş sevgilin, yaşlanmış annen.. en renkli semtin en pis sokağında bir artı bir bi evde…

sana çok ihtiyacım var çok. sanki her şeyi sen iyi edecekmişsin gibi.

İnsan bir kere deli gibi istediği tek şeyden vazgeçince önüne ne gelse harcıyor asla çabalamıyor kaybetmekten korkmuyor vazgeçebiliyor çünkü biliyor başına gelecekleri.

2017 yazı muazzam bi dönemdi

sana bi gün bi acıdan bahsetcem, o gün gözyaşlarını tek tek toplayacaksın