ebruli*

Paramparça ve de yorgunum. Keşke sevgiyle aşina olsaydık. Keşke bir evim olsaydı. Keşke hepsine her şeyin en iyisi verilirken sadece bana bir şeyin iyisi verilseydi. Keşke annem nazımı çekseydi. Keşke çocuk kalabilseydim. Dolup taşamamak ne zor. Allah'ım beni gelen ilk yolcularınla karşılamanı ne de çok isterdim. Keşke düştüğümde babam öpseydi.

Akan bir nehirsin, ruhum susuz, üstelik nehir de benim köyümden geçmiyor.

Anladım, benim sonum seninle. Biliyor musun, benim günebakan çiçeklerim yönünü hep sana dönüyor. Benim sokaklarım hep seninle olan anılarıma çıkıyor. Benim şarkılarım hep seni taşıyor. Kabullenişim eşittir unutuşum değil. Kabul ettim, sonumuz ayrı ama unutamam seninle tattığım özgürlüğü. Unutamam beni yarı yolda bırakışını. Unutamam seni. İyisiyle, kötüsüyle kayan bir yıldızdın hayatımda.

Bir daha sevilmeyeceğimi hissettiren bir acıydı.

Bu yürek benim en büyük düşmanım ve onu buna rağmen içimde taşıyorum.

Beni, belki de yüzüncü kez yanından kovuşun. Her seferinde yine sana sığınacağım. Ben çok düştüm ama en serti henüz yaşanmamış olandır, ne zaman geleceğini hiç bilmezsin. Ben çok mutlu hissettiğim günlerin sonunda bir saat ağlamadan duramam. Islaklık yuva yapmış yüzümü. Ben anlamam çekip gitmekten. Kalırım, düşerim, kalkarım sonra bir daha düşerim. Bu bir kısır döngü. Bir kere inandığım kimseye sırt çeviremedim. Huyum kurusun. Sığınacağım tek yer kalbin.

Benim kalbimde bir kambur büyüdü.