iZ

seni sığdırabilirdim bu zamansız boşluğa

fakat hayat o kadar uzun değil

hafızam yetmiyor yazdıklarımı sığdırmaya

sonrası belirsizlik alabildiğine bir göç

“ - When the truth offends, we lie and lie until we can no longer remember it is even there.

  - But it is still there.

  - Every lie we tell incurs a debt to the truth.

mücver kokusu ve seyit battal gazi

“Yaşamın en tatsız tarafı, sona eriş şeklidir. Şüphesiz ki yaşamı tersten yaşamak daha güzel, hatta mükemmel olurdu.

Nasıl mı?

Cami'de uyanıyorsunuz. Bir tahta sandık içerisinde, herkes karşınızda saf durmuş, iyiliğinize dua ediyor ve tüm haklar helal edilmiş vaziyette. Tabuttan doğruluyorsunuz, yaşlı, olgun ve ağırbaşlı olarak. Herkes etrafınızda, büyük bir itibar, iltifatlar, çocuklar, torunlar hepsi hazır. Arabanıza kurulup evinize gidiyorsunuz. Doğar doğmaz devlet size maaş bağlıyor, aylık veya üç ayda bir maaşınızı alıyorsunuz. Ne güzel, hazır maaş, hazır ev... Altmışlı yaşlara kadar her şey garanti, huzur içinde yaşıyorsunuz. Sağlığınız gittikçe düzeliyor, kaslar güçleniyor, kuvvetleniyorsunuz. Bir gün calışmak istiyorsunuz ve işe ilk başladığınız gün size hoşgeldin hediyesi olarak bir plaket ve altın kol saati veriyorlar. Tecrübeli bir insan olarak işe başlıyorsunuz. Herkes karşınızda el pençe divan... Vücudunuzda da bazı hoşa giden hareketler de başlıyor. Gittikçe zayıflıyor forma giriyorsunuz. Diğer hormonal aktiviteler artıyor, fevkalade... Aman ne güzel günler başlıyor... Derken bir gün patron size artık Üniversite’ye gitsen daha iyi olur diyor. Bu arada babanız ortaya çıkmış, "Fazla çalıştın" diyor, "Artık eve dön, işi bırak, okumaya başla, harçlığın benden olsun..." Keyfe bakar mısınız? Okuduğunuz dersler gittikçe kolaylaşıyor. Ekmek elden, su gölden bir dönem başlıyor. Partiler, diskotekler... Kızların sayısı artıyor. Derken anne ve babanız sizi götürüp getirmeye başlıyor, araba kullanma derdi de yok artık... Günün birinde sizi okuldan da alıyorlar, "Evde otur, keyfine bak, oyuncaklarınla oyna." diyorlar... Mamanız ağzınıza veriliyor, zaman zaman altınızı bile temizliyorlar. Hatta bu durum alışkanlık yaratıyor ve hiç tuvalet kullanmamaya başlıyorsunuz. Derken anneniz bir gün size süt verme kararını alıyor ve başka bir keyifli dönem başlıyor. Mama artık her yerde, her an ve en taze şeklinde hazır. Bir gün karanlık ılık ve sıcak bir ortama giriyorsunuz. Beslenmek için ağzınızı açmaya dahi gerek yok. Bir kordondan besleniyor, sıcacık, yumuşacık, gürültüsüz ve patırtısız bir ortamda yaşıyorsunuz. Küçülüyor, küçülüyor, ufacık bir hücre halini alıyorsunuz. Ve günün birinde müthiş keyifli bir orgazm ile hayatınız bitiyor.."

"sözcüklerim varmıyor uzaklığına, suskundur takvimlerde adım üstelik, bir bir düşüyor bütün öpmelerim, ağır yenilgiler alarak. kalbimse sildi bütün defterlerde, adresini, yokluğunu kıyamet bilerek.

sadece susarak özlüyorum seni hiç tanımadan, ne garip. sense uzaklara çivili, bir deniz gibisin resimlerde.

dokunsan dersim olur göçerim mecburen, yalnızlığın on milyon olur, istanbul duydum çok sonra, adın önemli değil, acın aynı tadı veriyor zaten.

ıslık çalan zamanlardan gelmiştim, bilirim bulutları eskitmenin güzelliğini, zaman, o zaman değil şimdi, güneş yine doğar bu kente, ama gözlerin... gözlerin...

şimdi adı yok hiç bir sevgilinin, sıcak dokunuşunda dağılan, binlerce öpücüğün.

işte, buna bıçak çekiyorum, bir kadın, aşkını savunan bir çocuk gülüşü gibi ince, bir havalanış... yok belki de çekip vurmak, bütün uykuları göz kapaklarında."