🌙

yemin ederim deniyorum, kendimi toparlamak için uzun zamandır uğraşıyorum aklımı meşgul edecek şeyler buluyorum, dışarı çıkıyorum, bir şeyler okuyorum, müzik dinliyorum, kendime iyi gelecek ne varsa tutunmaya çalışıyorum ama içimde taşıdığım o eksiklik hiç kaybolmuyor sanki ne yaparsam yapayım üzerimden atamadığım bir ağırlık var bulunduğum yer değişiyor, insanlar değişiyor, günler geçiyor... geçer sanıyorum, geçmiyor. sanki bıraktığımı sandığım her yerde beni yeniden buluyor.

Beş yıldır bütün sesler senin yarım kalmış sesin Beş yıldır yüzün dünyanın tek fotoğrafı Beş yıldır senden yapılmış bir kapıyım. Bunu da sen öğrettin biliyor musun Sevmek ölümden uzun sürüyormuş.

Kafamın içerisinde her şey çok karışık gibi hissediyorum düşünmekten yoruldum, sesleri susturmaya çalışıyorum ama susmuyorlar sanırım hayatımın bundan sonrasına nasıl devam edeceğimi bilmiyorum neye karar vereceğimi verdiğim kararların ne kadar önemli olduguna da takılmıyorum açıkcası yaşamaya değer bir hayat oldugunu görmüyorum sadece birbirini tekrar eden günler ama artık eskisi gibi bir şeyleri boşverip düşünmeden uyuyamıyorum da kafama sürekli bir şeyler takılıyor hayatımı düzene sokacağım her şey düzelecek diyorum bunu da beceremiyorum bundan sonrasını nasıl ilerleyeceğimi bilmiyorum , Sesini en son duyalı 5 yıl oldu sesini unutmuş olmak canımı acıtmıyor değil arada bir yerlerden kokunu duyuyorum seni anımsıyorum ve kalbimin üzerinde bir sıcaklık hissediyorum içim gidiyor o kadar sene olmasına ragmen hep dönecekmişsin gibi hissediyordum gözümün önünde olmasan da bir yerlerde olman bana hep ümit veriyordu ben ilk kez seni bir daha göremeyeceğimin farkına 5 yıl sonra vardım ve içimin daha önce bu kadar acıdığını hissetmemiştim hiç sanki 5 yıldır nefes almıyor da yeni yeni almaya başlamışım ve boğulmamak için çabalıyor muşum gibi hissediyorum kendimi ama çabalarken daha da derine batıyor gibiyim daha önce kafamın hiç bu kadar ağır geldiğini hissetmemiştim sahiden ne olacak bundan sonra hayatı akışına bırakayım her şey olacağına varır diyorum ama kafamı nasıl susturacağım

''Birbirimizden bi haberiz ama bilmiyorsun; sana dokunan taş ben de yara yapıyor. ''

Görebilme ihtimalin varken yokluğuna katlanabilirsin ama bir daha hiç göremeyeceğini fark ettiğinde koskoca şehir kalbine dar gelir

burası o kadar boş ki tek başıma blog olarak kullanıyormuşum gibi geliyor , yaşayan belki de ölmüş insanların günlükleri gibi hep eski paylaşımlar çıkıyor karşıma ergenken burayı ne çok kullanırdık kimseler kalmamışş

sen birini kalbinde yaşatıp hayaliyle mutlu olmanın ne demek olduğunu bilmiyorsun

Sana sarılınca geçecek o kadar çok şey birikti ki….

üzerinden kaç yıl geçerse geçsin tanıdık gelecek o ellerin

Onunla bir geleceğim olmadığını kabullendim ama kalbim hala ondan başkasını istemeyecek kadar ona ait kalmış