Garnplant

Και δεν ξέρω ποιο είναι χειρότερο.

Πριν 3 χρόνια (όταν ήμουν 3η γυμνάσιου) δεν ήθελα να βγω από το σπίτι μου, δεν ήθελα καμία επαφή με κανένα. Για αυτό μπορεί να έφταιγε και το ότι κατά κάποιο τρόπο μου ασκούσαν bulling, βασικά απλά υπήρχαν αρνητικές φήμες για μένα στην περιοχή που έμεναν και εγώ δεν έκανα τίποτα για αυτό. Γιατί ήμουν ανασφαλής και πολλά αλλά. Με τα πολλά, φτάνω δευτέρα λυκείου περίπου με μια ίδια ψυχολογία και μαθαίνω/ακούω τυχαία στο ραδιόφωνο για μια εθελοντική ομάδα που δημιουργήθηκε στην πόλη μου (Θεσσαλονίκη) για να βοηθήσει κορίτσια σαν εμένα. Να χτίσουν μια σωστή αυτοεκτίμηση και να τα βοηθήσουν να βγάλουν προς τα έξω την τεράστια δύναμη που κρύβει ένα κορίτσι, δημιουργώντας τμήματα (ομάδες) ώστε να έρθουν πιο κοντά τα κορίτσια και να κοινωνικοποιηθούν.

Τώρα μετά από ένα χρόνο, έχω μάθει να δέχομαι τις ανασφάλειες μου έμαθα ότι ΤΟ ΤΕΛΕΙΟ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ. Η κάθε μια μας θα βρει αυτόν τον κάποιον που θα του αρέσει και η παραμικρή τρίχα πάνω μας.  Πλέον επέλεξα να αναλάβω και εγώ τμήματα με νέα κορίτσια ώστε να τα βοηθήσω από πρώτο χέρι να γίνουν δυνατές γυναίκες.

Για αυτό αν είσαι κορίτσι μένει Θεσσαλονίκη δεν μένει τίποτα άλλο παρά να στείλεις ένα μήνυμα στην σελίδα του GIRL UP!

Αλλιώς μπορείς να το διαδώσεις γιατί GIRLS SUPPORT GIRLS!

http://www.girlup.gr/