roku pora piąta

Boje sie

„Dziś jestem dla Ciebie nikim, wczoraj byłem wszystkim.”

“Deszcz pada jak słowa, że jesteś kimś dobrym, ty patrzysz w swe oczy i widzisz najgorszych.”

“Tak naprawdę to nic nie ma sensu. Żyje z dnia na dzień, chwilą, momentem. Nie potrafię zebrać się do kupy, żyć jak należy. Wszystko co próbuje zbudować, rozpada się i nie mam już siły z tym walczyć”

“Wiesz co, jeśli mam być szczery, to nie jest dobrze. Nie czuję się okej. Za dużo się wydarzyło. Czuję, że się staczam.”

“I życzę Ci wszystkiego najlepszego. By wszystko układało się po twojej myśli. Byś był szczęśliwy. Po prostu.”

“Nie wiem, nie wiem. Nie znałem siebie i pewnie nigdy nie będę znał. Coś się we mnie ciągle miotało, czegoś chciałem, a nie wiedziałem czego, najgłupsza rzecz, a wyprowadzała mnie z równowagi, pragnąłem się do czegoś przywiązać, a wszystko odpychałem. Ogarniała mnie bez powodu wściekłość, a za chwilę próbowałem daremnie zrozumieć, dlaczego. A wszystkie tęsknoty, jakie mnie nachodziły, wydawały mi się tęsknotami nienawidzącymi. I nie świata, ludzi, życia, lecz samego siebie. Czy zresztą jakakolwiek tęsknota nie jest skierowana do siebie, za sobą?”

„Wiesz, wyjawię Ci pewien sekret. Raz na jakiś czas wchodzę na jego profil i przeglądam zdjęcia. Tak bardzo lubię przyglądać się temu zdjęciu, gdzie się tak ślicznie uśmiecha. Wyobrażam sobie, że to wszystko co się stało, nie miało miejsca i wszystko jest okej, a On obdarza mnie tak jak dawniej tym swoim ślicznym uśmiechem.”