Ένας από τους πιο σημαντικούς και παραγωγικούς Έλληνες συνθέτες, που διένυε με χαρακτηριστική άνεση το φάσμα από την τζαζ έως το έντεχνο λαϊκό τραγούδι και τις μεγάλες μουσικές φόρμες, ο Μίμης Πλέσσας, πέθανε σήμερα.
Τι να πρωτοθυμηθεί κανείς; «Αν σ' αρνηθώ αγάπη μου», «Τι σου ΄κανα και πίνεις», «Τόσα καλοκαίρια», «Ποιος το ξέρει», «Οι θαλασσιές οι χάντρες», «Μα τώρα αγάπη μου», «Απόψε σε θέλω», «Μην του μιλάτε του παιδιού», «Άμα δείτε το φεγγάρι», «Η πρώτη μας νύχτα», «Μέθυσ' απόψε το κορίτσι μου», «Πρώτη φορά», «Έπεφτε βαθιά σιωπή», «Χίλιες βραδιές», «Θα πιω απόψε το φεγγάρι», «Ξημερώνει Κυριακή», «Κορίτσι στάσου να σου πω», «Όλα δικά σου», «Είμαι γυναίκα του κεφιού», «Πρώτη φορά», «Έκλαψα χτες», «Το κερί μου έλιωσε», «Βρέχει φωτιά στη στράτα μου», «Σε βλέπω στο ποτήρι μου», «Σταμάτησε του ρολογιού τους δείχτες», «Ποιά νύχτα σ' έκλεψε», «Το άγαλμα»;
Τεράστιος πιανίστας, εξαιρετικά ευρηματικός μαέστρος κι ενορχηστρωτής, σπουδαίος επιστήμονας συν τοις άλλοις.
Σπούδασε στη Φυσικομαθηματική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και μετέβη τη δεκαετία του '50 στην Αμερική, όπου εκπόνησε τη διδακτορική του διατριβή στο Πανεπιστήμιο Κορνέλ της Νέας Υόρκης. Αντικείμενό του ήταν η μελέτη της πρωτεΐνης μυελίνης, η μείωση της οποίας σχετίζεται με τη νόσο της σκλήρυνσης κατά πλάκας. Είχε αναγορευτεί επίτιμος διδάκτωρ του Τμήματος Χημείας του Πανεπιστημίου Πατρών (2010) και διδάκτωρ Χημείας του Πανεπιστημίου Κορνέλ των ΗΠΑ.
Ο Μίμης Πλέσσας, μια πολυσχιδής και ευγενική προσωπικότητα, έφυγε από τη ζωή έχοντας αφήσει πίσω του μια σπουδαία αναμφίβολα παρακαταθήκη.
