Polish Potterheads

To Ginny nalegała, by jej córka nazywała się Lily Luna.

Założę się, że kiedy Ron oświadczał się Hermionie, to uklęknął przed nią trzymając łyżeczkę do herbaty i powiedział: Wszystkie moje emocje należą do ciebie.

Scorpius Malfoy poprosił Tiarę Przydziału, by przydzieliła go do Gryffindoru. Chciał udowodnić ojcu, że nie będzie jak reszta Malfoyów. Zamiast tego został przydzielony do Hufflepuffu.

Może Dumbledore musiał zatrudniać tak beznadziejnych profesorów OPCM, bo wszyscy porządni zginęli walcząc z Voldemortem?

By wzmocnić poczucie wspólnoty, zorganizowano program wymiany, w którym uczniowie z rodzin magicznych i niemagicznych spędzają dwa tygodnie u siebie wzajemnie.

Każdego roku Harry kupuje Neville’owi paczkę krwistych lizaków. Nigdy nie wyjaśnił mu, dlaczego. Neville, który nie pamięta już incydentu z trzeciego roku*, jest zdezorientowany, ale wdzięczny i zaczyna dawać Harry’emu paczki pełne czekoladowych żab. Zanim Lily Luna wyjeżdża do Hogwartu, kompletuje całą kolekcję kart z nich co najmniej dwukrotnie, a w szkole zaczyna handlować zapasowymi (cena waha się od 10 knutów do 1 sykla, w zależności od rzadkości karty). Zarobione pieniądze przeznacza na zakup zapasowych składników do eliksirów. Neville’owi się to podoba.

* Scena z filmu Harry Potter i Więzień Azkabanu

frank-schlongbottom:  Zwykłam myśleć, że stopa pergaminu to dużo i współczułam postaciom z Harry’ego Pottera, kiedy zadawano im tak “wiele”.” A potem zorientowałam się, że papier, na którym piszę, ma 8,5 na 11 cali (29,5 na 27,94 cm). Czyli stopa pergaminu, to odpowiednik 1,5 kartki A4. Oni TAK BARDZO narzekali na eseje, które miały mieć, dosłownie, STRONĘ I PÓŁ. Co k*? Serio, zbierzcie się do kupy.

sweetwineandroses: Nic dziwnego, że Hermiona wściekała się na chłopaków za nieodrabianie prac domowych. 

cosmic-aria: To nawet nie jest strona i pół. Stopa ma 12 cali... Serio, gdybym ja miała pisać tak krótkie eseje o tak fajnych rzeczach jak magia, to byłabym wniebowzięta.

Kiedy Scorpius zaczął spotykać się z Rose, Draco i Hermiona zostali najlepszymi przyjaciółmi, którzy całymi dniami plotkowali o nieistotnych rzeczach.

Przez całą tę nienawiść i znęcanie się nad nim fandomu, Peter Pettigrew jest według mnie najsmutniejszą i najmniej docenianą postacią w całej serii. Nie bronię i nie usprawiedliwiam tego, co zrobił. Myślę, że jest najbardziej nikczemną i obrzydliwą osobą, jaką kiedykolwiek spotkał Harry. Ale również uważam, że nie poświęciliśmy, jako fandom, mu wystarczająco dużo czasu — nie przedyskutowaliśmy i nie przemyśleliśmy jego postaci dostatecznie. Na długo przed tym, jak Peter zdradził Lily i Jamesa, na długo przed tym, jak opuścił swoich przyjaciół — był Huncwotem z krwi i kości. Spójrzcie na Jamea, Syriusza i Remusa. To dobrzy ludzie, nie bez powodu inni ich kochali i szanowali. Potrafili ocenić człowieka, a to, że Peter był ich przyjacielem, to nie wynik jakiegoś dziwnego przypadku. Huncwoci byli przyjaciółmi na zawsze. Wszystko robili razem, dzielili każdy aspekt swojego życia i pomagali sobie we wszystkich kłopotach. Zawsze byli dostępni dla siebie wzajemnie, nawet kiedy nie było to proste, a Peter przez lata stanowił część tego. Nie wydaje mi się, by Peter był kiedykolwiek uważany za prawdziwego Huncwota. W każdym napotkanym przeze mnie fiku, headcanonie czy fanarcie o nich, jest on całkowicie pominięty albo wspomniany tylko przez chwilę, na dodatek zwykle jego rola zostaje znacznie pomniejszona. Ale spójrzcie na pozostałą trójkę! Nie pozwoliliby komuś, kim by się nie przejmowali, trzymać się z nimi i podpisywać się pod wszystkim, co wspólnie zrobili. Przez te wszystkie lata w Hogwarce, Peter był tak samo Huncwotem jak pozostali, ale nie sądzę, by ludzie tak o nim myśleli. A przecież też rzucał trafnymi żartami, planował psikusy, współtworzył Mapę Huncwotów i zawsze był obecny w przyjaźni chłopców. I to właśnie sprawia, że to co zrobił, jest jeszcze bardziej przerażającym i okropnym. W dzieciństwie był świetnym przyjacielem Jamesa, Syriusza i Remusa i wystarczająco godnym zaufania, by zostać strażnikiem tajemnicy dla Potterów, gdy Ci byli najbardziej podatni na zranienie. To, co zrobił, tak bardzo obraziło Syriusza, ponieważ on był Huncwotem. Prawie bratem! Był jednym z nich i złamał się po tym, jak wszyscy przyrzekli stać i walczyć u swego boku od kiedy mieli jedenaście lat, aż do reszty swego życia. Peter jest potworem z pewnego powodu i bardzo ciężko jest „kupić mnie” tak powszechnym w fandomie przedstawieniem go jako postaci bez tego tła, bez tego czasu. Wymazanie Petera z towarzystwa Huncwotów jest w mojej opinii bluźnierstwem, bo to on jest bezpośrednim powodem, przez który życie Harry’ego potoczyło się w ten, a nie inny sposób. To on jest najważniejszym zdrajcą, który zmienia bieg wydarzeń. I myślę, że zasługuje na to, byśmy o tym pamiętali.

Cokolwiek robisz, nie wyobrażaj sobie własnie, że Albus i Scorpius spotkali się w sklepie Madame Malkin. Dokładnie jak ich ojcowie, ale w przeciwieństwie do nich — oni wydają się lubić.

Nie wyobrażaj sobie, że Albus zostaje przydzielony do Slytherinu, Scorpius do Gryffindoru, a oni stają się najlepszymi przyjaciółmi.

Nie wyobrażaj sobie Jamesa przejmującego się Scorpiusem, bo to przyjaciel jego braciszka.

Nie wyobrażaj sobie Harry’ego i Draco przychodzącego na mecze Gryffindor vs Slytherin w swoich starych szalikach i zamieniających się nimi przed rozgrywką, by mieć na sobie kolory swoich synów.

Gryfoni rzucający czar na zbroje, by mówiły sprośne żarty, gdy ktoś je mija i wyzywały każdego, kto chciałby zdjąć zaklęcie. 

Pokój wspólny i dormitoria Ravenclawu są zaczarowane tak, by temperatura w pomieszczeniu pasowała każdej osobie.

Istnieje dużo niemiłych rzeczy, jakie inne domy mówią o Slytherinie, ale wszyscy zgadzają się co do jednego: każdy Ślizgon wygląda niesamowicie seksownie, kiedy puszcza oczko.

Gruby mnich urządza powtórki, by pomóc zmartwionym Puchonom bezproblemowo przebrnąć przez egzaminy. I chociaż posiada sporą wiedzę ze wszystkich przedmiotów, tak najwięcej uwagi poświęca historii magii, bo wie jak bardzo niepojętym bardzo profesor Bins potrafi być.

Ginny raz poroniła, ale stało się to na tyle późno, że płeć dzieci była już znana. Bliźniaki otrzymały imiona Syriusz i Cedrik.

W czasach, gdy polowania na czarownice były powszechne, Tiara Przydziału zaglądała w umysły uczniów nie tylko po to, by ich przydzielić, ale szukała w nic również oznak depresji i innego rodzaju problemów psychicznych, o czym potem informowała nauczycieli. Niestety czasem było już za późno.