Ankara

Dinlediğim şarkıların bile ruhuma iyi gelmediğini anlamaya başladım.

Sevmenin ne kadar güzel ancak bir o kadar da pis olduğunu görmeye başladım.

Gözlerimi açık tutarken ruhumun uyuduğunu anladım.

Ben acı çektiğimi anladım ama bunu iyi birşey sandım.

Dibe çekilirken yüzme biliyorum sandım.

Boğulmaya başladığım zaman herşeyden kurtulduğumu sandım.

Güneş midir ? Ay mıdır ? Kanını çeken şarkı sözümüdür ?

Hiçbiri değildir bana göre iyi senin gülümsemendir zaten diğer filozoflar seni görmüş olsaydı iyi idealarını senin etrafında açıklarlardı.

Sığmadık şehirlere şiirlere taştık."

Memleket yine önemli bir insanı kaybetti.Ne kadar tanırsınız bilmem ama şarkılarını söylerken duygu yüklendiğim nadir insanlardan biriydi.Rahat uyu Kıvırcık vücudun değil ancak ruhun hala bizimle.Söz ettiğin maviler aldı götürdü seni.