fatma zehrâ

hatırladıklarımızla yaşamaya mecbur kalmak bazen çok zor.

“insanın dünyayı fark edişi acıyla başlar.”

birçok şey seni sevmemle alakalı. eğer seni seviyorsam yaptığın hatalara bir kılıf bulur -öyle yapmak istememiştir, şartları öyledir vs- gibi düşüncelerim mutlaka vardır. hataları telefi etmeye gönlüm hep vardır. ama sevmiyorsam eğer iki kelimelik sözlerde bile kötü anlamlar çıkarabilirim. işte bu yüzden dostlarım, birçok şey sevmekle başlar.

evlilik çok ince bir çizgi ya. iyisine denk gelirsen dünyanın en güzel şeyi ama kötüsüne denk gelirsen de en kötü şeyi. şöyle bakıyorsun sağlığın yerinde elhamdülillah, belli kaygıları aşmışsın, çocukların olmuş çok şükür ama bir şeyler hep eksik. bir şükürsüzlük ve huzursuzluk hali. insanın yuvası, sevildiğini hissettiğinde sıcak oluyor dostlarım, maalesef.

dostlarım, ziyan mı olduk, ne oldu bize. artık çoğu şey eskisi gibi değil. bu gerçekle yaşamak zor. insan sürekli büyüyen ve farkına varan bir varlık. farkındalık bazen zulüm gibi dostlarım.

-anneciğim dinazorları yok eden gök taşının olduğu ülkeye gidelim mi çok merak ediyorum orayı- çok isterim oğlum, inşallah bir gün gideriz orası uzakta ama- dedim- olsun çok merak ediyorum dedi. onunla hayal kurmak çok güzel. öyle güzel soruları ve merakları var ki♥️. geçen gün film izliyorduk o yerde uzanıyordu ben koltukta bir süre sonra yanına gidip uzandım. biraz sonra boynuma sıkıca sarılıp seni çok seviyorum- dedi. o kadar mutlu oldum ki. sebepsizce sarılmaları ve sözleri benim için çok kıymetli. o benim küçük yol arkadaşım. dilerim yoluna hep iyi insanlar çıkar ve doğru yoldan hiç ayrılmaz. oğlumu çok seviyorum.

zordayım dostlarım, dardayım.

birini tanıyorum “benim hiç namaz borcum yok” diyen. o kadar imrenmiştim ki ona. maşallah diyelim allah daim etsin.

“ya topla yaralı kırlangıçları ya da bu vefasız şarkıyı bitir ”

eski ve mutlu günlerimi özlüyorum dostlarım.

iki gün önce merdivenden düştüm. çok karanlıktı ve son basamağı görmemişim. kızım da kucağımdaydı. ona bir şey olmasın diye kendimi öyle kastım ki ayağımı burkup küt diye dizlerimin üzerine düştüm. kızımın yüzü kapıya değdi ama şükürler olsun ki allah korudu nazikçe değdi. tabii benim ellerim morardı, şişti dizlerim morardı falan. nazlı biri olmadığım için çok sesimi çıkarmadım ama dizlerim çok ağrıyor. o gece düştüm dedim ve ertesi gün sabah aradığında nasıl oldun diye sormadı bile. gerçekten vefasızlığa tahammülüm kalmadı. bazı insanlar için hata payı da kalmadı bende. o kadar çok yanlışları tolere ettim ki artık bende tıkandım.

iyice ağladıktan sonra gelen o uyuma isteği.

iyi geceler dostlarım sizi özledim. diğer sosyal mecralarda zaman geçiriyorum ama burası özel benim için. evimin özel alanı gibi. ve sizlerde evimdeki misafirlerim gibisiniz. keşke çay içebilme imkanımız olsaydı.

hayırlı cumalar dostlarım. allah hiç birimizi itibarsız etmesin ve itibarsızlarla muhatap etmesin.

dostlarım duam odur ki ölmeden evvel bir okyanus kenarında vakit geçirmeyi istiyorum. nasıl olur bilemem ama istemeyi sürdürüyorum. allah büyüktür. gerekli zaman ve zemin oluşsun ve biz dünyanın çeşitli yerlerini gezelim istiyorum.