FARHAD PERSHIAN

درهم بهرام چهارم

حدود 388–99 زایشی

نقش برجسته نشان دادن سر یک نابغه بالدار

دوره نوآشوری، سلطنت شاه آشورناسیرپال دوم (883–859 قبل از زایش)

سنگ مهر و موم کریستال کوارتز (قطر 2.9 سانتی متر، ضخامت 0.9 سانتی متر) معروف به "سنگ مهر مانی". این سنگ دارای نیم تنه های سه جانبه مانوی است، ایمانی که توسط پیامبر و متفکر بین النهرینی، مانی (حدود 216-277 پس از زایش) پایه گذاری شده است.

مانی با تلفیق بسیاری دیگر از ادیان و جنبش‌های مذهبی زمان خود، از جمله مسیحیت (اعم از «ارتدوکس» و گنوسی)، زرتشت و بودیسم، جهان هستی را گرفتار مبارزه‌ای وحشیانه بین پادشاهی نور و پادشاهی تاریکی می‌دانست. پیروان مانوی او به دو گروه تقسیم شدند: برگزیدگان که بدن خود را از طریق رژیم سخت رژیم غذایی و پرهیز جنسی برای دستیابی به ملکوت نور پاک می کردند، و «شنوندگان» که برگزیدگان را مورد توجه قرار می دادند و امیدشان به رستگاری بود.

کتیبه احاطه کننده سه پیکر روی این سنگ مهر به زبان سریانی است که زبان آسیای غربی در اواخر دوران باستان است.

M’ny šlyḥ’ d-yyšw‘ mšyḥ،

«مانی، رسول مسیحا»

خوانده می شود - سلامی که مانی در نامه های حفظ شده خود به پیروانش استفاده می کند. هرچند مطمئن نیستیم، که خود مانی از این سنگ مهر برای مهر و موم کردن اسناد خود استفاده کرده باشد.

اکنون در کابینه مدایل، پاریس

ریتون (نقره با تذهیب جیوه و منبت شیشه)

به شکل زن و گاومیش آبی،

متعلق به امپراتوری ایران ساسانی.

هنرمند ناشناس؛

قرن هفتم پس از زایش.

اکنون در موزه هنر کلیولند

معبد الهه سومری، اینانا،

همچنین به عنوان بانوی بهشت،

از شهر سومری اوروک در بین النهرین.

قدمت این معبد به ۳۵۰۰ سال پیش برمی گردد.

"کاسه نقره ای که از یک تکه ورقه فلزی دایره ای با طرح برجسته در مرکز محصور شده در یک گرد تزئین شده ساده بیرون آمده استدر داخل، تصویری از یک الهه تاجدار چهار دست، احتمالاً نانا، روی شیری دراز کشیده با دو بازو که یک دیسک خورشیدی و هلال ماه را در بالا نگه داشته است، نشسته است. پایین دست راست یک عصا و سمت چپ پایین یک کمان نیمکره کم عمق نگه می دارد. لبه داخلی کمی ضخیم و کتیبه ای به خط خوارزمی در اطراف حاشیه بیرونی حک شده است. یک حلقه پایه استوانه ای توخالی وجود ندارد که علائم چسبندگی آن در قسمت زیرین کاسه باقی می ماند.