•𝚇𝚅𝙸𝙸

Sizi buraxıb gedən insanlara geri döndükdə buraxdıqları yerdə tapmalarına imkan verməyin

O ki yuxudan ayılırsan birdən-birə pəncərədən isti hava necə üzünə vurursa bütün həyat enerjisini alırda əlindən adamın

Elə bil bütün vacib işlər başımın dəhşətli dərəcədə ağrıdığı anı gözləyir ki, hamısını canımnan əlləşib həll edim

Bu da bir həqiqətdir ki, bir sabah oyandığımızda o şəxs ya həyatınızda olmayacaq ya da həyatda. Özümüz də daxil olmaqla.

Bir gün haradasa yollar ayrılacaq amma o yollardakı xatirələr xoşdursa əgər, yaşamağa davam edəcək hər zaman

Bir gecə yarısı düşün bunu. Bəlkə də sənin uğursuzluğunun sirri o arxasına düşüb, ətəyindən bərk-bərk yapışdığın amma səni görməyən o insandan irəli gəlir. Gözlərini aç və ətrafına yaxşı bax

Yenə günəşli havalar yenə mənim baş ağrılarım..

Döyülən qapı, telefona gələn zəng açılmırsa artıq demək ki, gözlər açılmışdır

Yaz və yay ayları niyə bu qədər mənfi aura verir anlamıram. Xatırlatdığı anlar, verdiyi hissiyyatda heç ürək açan deyil. Bir digər tərəfdəndə istini sevməməyim.

Anlıq həvəslərinizə görə nə özünüzü, nədə ki, insanları bad'a verməyin zəhmət olmazsa.

Məhləyə çatanda yanan tonqalları görməyincə çərşənbə olduğu heç yadımada gəlmirdi. Mənmi qocalmışam abu-havamı dəyişib bilmədim..

Qəribə yorğunluq və bitmək bilməyən yuxusuzluq hissi....

Tumblr lentim sağolsun keçən əsrin postlarını çıxarır qabağıma yenə