piraye.

beni neden kurtarmadın?

yalnızlık taşa çevirir yüreği, diyemedin. insan sevmezse dünya bir yaşama cezasından başka nedir ki, diyemedin. her vazgeçişte gövdemiz biraz daha uzaklaşır bizden, diyemedin. insan bütün acılardan sadece bir sevgi sözüyle döner dünyaya, diyemedin.

kafam öyle dağınık ki

güzeller bayram günü süslenir, seninse bayramları süslüyor yüzün.

peki anahtar nerede sevgilim?

ağlamaya ihtiyacım var şu an hüngür hüngür

yalnızlık şimdi iki kere üşütür insanı.

bu gece uyku yok

sevebileceğin bir kadın değilim, olmadım hiç. takıntılıyımdır, geçti dediğim hiçbir şey geçmez. kafamın içinin cehennemden farkı yoktur. hastayım belki de, tedavisi de yoktur. çok ağlarım, saatlerce ağlarım, gözlerim küfürler eder. dağılmış bir ayna gibi keskinim, kırık olduğum kadar da kırarım. ağzım aynı onun gibi iyi laf yapar. bakma öyle iyi göründüğüme, kalbimi avuçlarına koysam iğrenirsin. eksik olmaz ağzımdan küfür, ruhumda kin, kafamda sesler. sevebileceğin bir kadınım değilim. sevgimden de, kinimden de uzak dur.

darmadağın gövdemi çiçekli perdelerin arkasında saklıyorum.

böyle anlarda konuşacak kimse olmayınca bünyeye çöken hüzün

böyle gecelerde muhtacım parmaklarınla saçlarımı okşayıp usul usul konuşmana