esmanur

Bugün doğum günüm belki kutlamak istiyen olur diye şey ettim...

Evim olmalısın, yuvam diyerek sana sarılabilmeliyim.

Burna gelen tanıdık parfüm kokusu ve akılda canlanan hatıralar...

Belki de hayatımızı değiştirecek olan insan, sokakta yürürken sessiz sedasız geçmiştir yanımızdan..

Yani ne bileyim kimse bana kaybetmekten korkuyormuş gibi bakmadı hiç.

Ve aşk hak edenlerin hayali olurken, hak etmeyenlerin oyuncağı oldu.

Sabahları uyanıp parıldayan güneşi gördüğümde, "Al işte, yine cenneti andıran bir gün ve yine insanlar bunu mahvedecekler" diye düşünmekten kendimi alıkoyamıyorum.

yaralarımı sardım beraberinde sigaramı yaktım. gözyaşımı yanında dizimdeki kanları sildim. hepsini tek başıma ben yaptım. tek başıma düştüm, tek başıma kalktım. dişlerimi sıkarak yürüdüm şu boktan yolu, ilk defa değil onlarca kez kaybettim. koca koca dağlar devrildi içimde, çıtım çıkmadı. onlarca kez mora bulandı bedenim, sözlerle zehirlendi ruhum. sesimi çıkarmadım veya çıkaramadım. büyüdüm. şu siktiğimin dünyasında itile kakıla büyüdüm. küfürleri sevgiye çevirip büyüdüm. tırnaklarımı tenime bastıra bastıra, avuç içlerimi kanata kanata büyüdüm. umudumu hiç kesmedim ama tek teli dökülse ağladığım saçlarım şimdi omuzuma değmiyor.

Hatıraları atmayın, fotoğrafları silmeyin onların suçu yok.

Çok incitmişler seni, için içini o kadar kemirmiş düşüncelerin seni öyle esir etmiş ki. İçine kapanmışsın, beynine gömülmüşsün. Aynı şeyleri istemişsin hep, aynı hayalleri kurmuşsun. Birer birer kaymışlar ellerinden. Birinci gün ağlamışsın buna, uyumamışsın, boğulmuşsun. İkinci gün silmişsin gözlerini, koca bir bardak su içmiş, makyajla bir şeyleri kapatmış çıkmışsın. Ben de ayağa kalkabiliyorum demişsin. Üçüncü gün sancınla alay etmişsin, uyuşturmuşsun içini, beynini. Uyuşturmak bazen boğuluyor gibi olsan da nefes almaktır sanmışsın. Nefes alamamışsın.