𝖊𝖗𝖎𝖘

Nandito ako sa punto ng buhay ko na muli kong naramdaman ang ganitong pakiramdam: ang hindi makagalaw, ang nawalan ng gana o purpose sa buhay. Nasabi ko na naman ang mga kataga na: "Malapit na ang takipsilim." Ngunit ngayon, hindi dahil may yumao, kundi dahil may nagpaalam. Akala ko, hindi ko na ulit mararamdaman ang ganitong sakit— ang pakiramdam na iniwan ka ng taong doon umikot ang buhay mo. Ngunit hindi, nagulat ako. Alam ko naman na ang tao’y darating at aalis sa buhay natin. Ilang beses na itong nangyari sa akin, kaya akala ko handa na ako. Ngunit kahit gaano ka pa kahanda, mararamdaman mo pa rin ang ayaw mong maramdaman. Parang biglang naglaho ang pangarap ng magkasintahan. Mga binuong kastilyo sa buhangin, biglang hinangin. Mga itinala sa langit, biglang nabura. Hanggang sa maiwan ka, mag-isa, kasama ang pangarap mo—na mag-isa ka rin. Hindi man ito ang katapusan, pero ramdam mong malapit na. At ano ang iyong gagawin para mapaghandaan ang lahat? Ang nalalapit na takipsilim.

Ikaw at ako sa ibang mundo

Umaasa, sa daloy ng panahon, balang araw Ang mga pasaring ko’t tulang inakdaan Ay hindi maglalaho, di mag-aanyong usang Naglaho sa lambong ng kawalang-tinig. Minsan sa kathang-isip ang bawat titik ay lumulutang, Hinahagkan ng bugso ng hangin, Patungo sa iyo— Patungo sa ibang mundo

Sa lugar natuloy ang naudlot na pagsinta Sa lugar kung saan tayo lamang, walang iba, Walang lilisan, Walang panimdim. Kapag inabot ko ang iyong kamay, Ang bawat kirot ng puso’y nalulunas, Nagiging aliwalas ang mga lunggati.

Sa kaloob-looban ng masigasig na diwa, Doon nananahan ang tunay na laya— Layang sinilang ng mga salaysay Na binigkis ng katahimikan. Pahihintulutang maglayag, Katuwang ang buwan, ang tala, Ang walang hanggang dagat at himpapawid.

At sa huli, sa iyong piling lamang Ang hantungan ng bawat salitang Binitiwan.

Isipin mo, paulit-ulit lang ang mga ginagawa mo araw-araw. Gigising nang maaga, gagawin ang mga gawaing bahay, magtatrabaho, at magpapahinga. Nakakapagod din, hindi ba?

Maraming tao ang nauubusan ng ideya kung paano nila pasasayahin ang sarili nila. Parang ayaw nilang magkaroon ng oras para maging malungkot. Pero sino ba naman ang gustong makaranas ng lungkot, ‘di ba? Kasama rin ba ito sa pagiging tao—ang maranasan ang lungkot?

Oo, kasama ito. Ngunit hindi ibig sabihin na dapat palaging malungkot. Mali rin yata na hanapin lagi ang saya o magpakahirap para makamit ito. Nakakaadik ang pakiramdam ng pagiging masaya. Hindi mo namamalayan, sa kagustuhan mong maging masaya, ginagawa mo na ang lahat, kahit minsan ay masama o alam mong ikakapahamak mo.

Maraming tao ang naghahangad ng kasiyahan sa iba’t ibang paraan—sa pera, sa mga tao, sa mga lugar. Ngunit lahat ng ito ay may hangganan. Paano kung naubos na ang pera? Paano kung wala na ang taong pinagmumulan ng saya? Paano kung hindi mo na mapuntahan ang lugar na iyon? Ibig bang sabihin, hindi ka na magiging masaya?

Kaya sabi ng iba, “mahalin ang sarili.” Pero may pinaghuhugutan din ‘yun, hindi ba? Parang walang kasiyahan ang tao; laging naghahanap ng saya. Ngunit minsan, ang tunay na saya ay matatagpuan sa katahimikan. Minsan, ang saya ay matatagpuan sa kalungkutan.

It's been a month and a half into 2024, and my emotions are a mix of highs and lows. Financial challenges persist, and it's no secret that at times, I feel vulnerable. Yet, amidst the confusion, there's a glimmer of hope. It's a paradox, but one thing is certain – I'm determined to keep fighting, regardless of the circumstances.

my dump for the long month of January.

hindi na ngangahulugan minsan na ang pag tatapos ay kahulugan ng katapusan o hangganan ng isang bagay. kundi bagong panimula para sa lahat. ang iba ay malungkot at ang iba ay nag didiwang. malungkot sa ka dahilanan na maaaring hindi na maulit ang masasayang nangyari noon o masaya naman dahil hindi na mauulit ang masasamang nangyari noon. pero kung iisipin mo depende na lang yan sa inaasahan mo. dahil mag ka-iba man yan ay pareho lang din na nangyari sayo ang masasaya at masasama na bagay. mag tatagpo lang iyan sa dulo ng katapusan.

sana nga lang ay mga silbing aral ang mga nag daan..sana nga lang ay nag tanda na sa lahat ng hindi mabuting na gawa ng sa gayon ay di na maulit ang pagkakamali.

I'd never been to Apple before, but as time goes by, I'm loving their products. Thanks to my partner for this wonderful Christmas or birthday gift. The best gift ever!