Düzensiz Gelişler Üzerine Derlemeler

o memnun kollarında 

Vakit geçmişti bir güzel masal gibi

Kalan anılar bir bir birikirken

Kimse istemezdi alacaklarını

Gün ışığı düşmüştü gözlere

Gök kuşağı gibi renk renk

Ruh som altından yapılmış olsada

ve güneşi batırıyorum agır agır

su mechul hayatıma gelmeyenlere

gunesten damlalar gonderıyorum 

benotururken bır damla ısık altında

gozlerım kısılıyor

yüzüne dalıyorum bilinmedik bir davet gibi beni sana iletiyor sanki birbirimizi bilsek hafifleyecek gibiyiz ondandır sana sormalarım herkesin bir hüznü var herkesin evinde rakı kadehleri, anason kokusu

çoğaltıyor beni yüzümde gelişen bu korku hüzün vallahi ağlıyorum gözlerin kırılan bir cam sonra ellerini alıyorum, sonra boynundan yukarısını nehir uzanıyor boylu boyunca

bitti derken 

çörekleniyor en çiçekli yaralarıma

neden, niye diye sorma

Neyse zaten birazdan geçer

Belki bir sahil kasabasında

Oturuyorumdur bir taşa

Hani denizin haylaz çocuğu

Bir gelip bir gidiyor haliyle

Belki de beni neşelendirmek istiyordur

Bir poyraz çıktı

Teknelerin burnu dikeldi

Kendi başını alıp gidecekti ki

Dizğinleyi verdi yaşlı bir balıkçı

Kıyıda görüyorum parlak çakıllar

Bir tanesini alıyorum

Savuruyorum denize

Gülüveriyor haliyle bana

Sanırım anlıyor halimi

Şimdi düşünüyordum da

En güzel aldatmaları yaşadık biz seninle

İşte bir balıkçı barınağı

Dumanı tütüyor bacasında

Bazen gözlerinin dumalı olması gibi

Bu dumanlar gibi varsın belki

Acele etme yoksun belki

Şu inciler ne yakışırdı

Senin ince uzun boynuna

Üşüdün ceketimi vereyim  sana

Ya da olmadı

şu kıyı kahvesinde ısınalım

Ha yanımda sevgilim olduğundan değil

Kime dediğimi bilerek

Demek isterdim,

her şeyi zorlamadan yapmayı öğrenmek gerek 

zorlamadan düşünmeyi

zorlamadan davranmayı

zorlanmadan duygulanmayı

en yoğun duyguları yaşarken bile zorlama kendini

bırak kendiliğinden oluşsun her şey

gözünden yaş

yürür ayyaş

insan kendinden yaralanır

insan kendine yakalanır

ah kendinden  bir çıksan

çıksan çıksan bulut olsan

insan kendine yakalanır

en derinde durur

dilsiz ve sağır

elime batmış bir kıymık gibi 

en çok benim canımı acıtır

hem de hiç hak etmediğim halde

bana bu şiiri yazdıran

unutmak ne mümkün

resmin canlı öznesi

yar diye herkes peşinde

en sonunda kendini tamamlardı

gülüşü bulut, gözleri mi

orman

biri vardı, severdim kendisini. 

 o da sevdiğini söylerdi. 

 bazen onu anlayamadım 

ruhuna dokunamadım pişmanım 

o da beni anlayamadı 

suçlumuyduk, sanmam 

eksik bir şey oldu mu 

hep eksik devam edermiş 

şimdi fark ediyorum 

 gereken şey zamanmış 

 o bana erken gelmiş ve gitmiş 

biraz zaman olsaymış 

böyle olmazmış

gözlerimi üzerinizde aramayın

hükmüm geçmiyor göğe

Erkekler kendini Adem sanarken

kadınlar çoktan Havva

kaldık ve sevgisizlikten umutlandık da

bir hıçkırık tuttu beni

öyle bir hal ki fısıldadı

nefis sandığımızı uçurumdan yuvarladı

sızı içine çekiliyor

sular akmaya başlıyor ama tersten

yerden göğe küllerimi gönderdim

bir kuru elma ağacının altından