Żyję i nie proszę o pomoc, bo nie lubię się zwierzać osobom.

My nie jesteśmy już młodzieżą. Nie pragniemy już zdobyć świata szturmem. Jesteśmy uciekinierami. Uciekamy sami przed sobą. Przed naszym życiem.

“nigdy nie byłeś dla mnie, a ja od zawsze byłam, dla Ciebie.”

Nie bierz na siebie winy za to, że ktoś nie potrafił Cię docenić.

Będąc mała dziewczynka nie tak wyobrażałam sobie dorosłość.Nigdy nie pomyślałabym że dorosłość przyprawi mnie o tyle krzywd,złamanych serc,tylu wylanych łez.Że przyprawi mnie o wiele nieudanych prób że przyprawi mnie o tyle fałszywych przyjaciół i że za każdym razem gdy odejdzie odemnie kolejna osoba będzie tak boleć mnie serce,że ktoś odchodzi i ktoś się pojawia i ze nikt nie jest na stałe.Nie przypuszczałabym że będę siedzieć na oknie paląc papieros za papierosem i myśleć co poszło nie tak i kiedy wkoncu ogarnę swoje życie.Tesknie za bestroskim byciem dzieckiem tak bardzo tęsknie.