bismillah🌹

Ramazanın ilk haftası, koşar adım camiye gittiğimde sıraları yakınlarına rezerve eden teyzeler imtihanımdı.. içeriye geçebilsem belki yer bulacaktım amma girişden öteye geçemedim.. kalbim buruk eve geri dönecekiken bahçede ki hasırları farkettim (gösteren Rabbim idi muhakkak).. yağmur sonrası her yer yaş, hasırı iki kat serdim gitmedim, geri dönmedim ancak herkes içerideyken tek başıma dışarıda kalmak burktu kalbimi, üzülecek ne var ki bunda diye teselli ettim kendimi bak sen seçilmiş kişisin belki, kople mekan senin daha mutlu olmalısın desem de bir yanım içeriye girmeye bile layık değilsin dedikçe gözyaşları ile bahçede tek başıma kıldım o gün namazı.. iyi ki o gün incinmiş kalbim, iyiki bırakıp gitmemişim.. o gün bahçede yalnız olmadığımı hissettiren Rabbime binşükür.. kalbe dolan Rahmeti hissetmek kadar muazzam bir his yok, bundan ötesi yok.. kelam aciz kalır tarifte.. o gün dolu dolu hissettiğim manevi güzelliğin peşindeyim şimdi, diliyorum Rabbim tekrar yaşatsın..