Sevgili günlük

ateşe merak duyan dört kelebeğin hikayesini bilir misin?

"sana her şeyi söyleyemiyorum çünkü dil acıdan körelip konuşamaz olabiliyor"

maskelerinizi kuşanıp yalanlarınızı çoğaltın, hepinizin mezarısınız kendinizin.

Beni yatırın abi tımarhaneye.

Ben bu hayatı yaşamıyorum ben bu hayata maruz kalıyorum

Bıktım insanlardan bıktım bıktım

Nolur artık güzel bir şeyler olsun

mesela bana bir araba dolusu adamdan dayak yemişim gibi hissettiren cümleler edildi, ben kırıldım diye suçlu oldum. olabilir, burası dünya.

her şey değişirken sen hep aynı kalırsın sanıyorsun. bakışın, gülüşün, düşüşün, sevişin, hislerin. oysa şimdi baksan tanınmayacak haldesin.

çiçeklerim soluyormuş, balıklarım ölüyormuş.

bütün imkânsızlıkları mümkün kılacak kadar güzelsin. şiirler dökülsün yoluna, utandırdığın şairlerin hatrına.