Cherry Pie

Konuşmayı seviyorum ama herkesle değil. Dışarı çıkmayı seviyorum ama herkesle değil. Eğlenceli biriyim ama herkesle değil. Hayatımda fazla seçici olduğum için 'asosyal' diyorlar, desinler. Ben derinliğe önem veren, anlamak için dinleyen, kendi sınırlarına saygı duyan biriyim; onların sığ düşünceleri umurumda değil.

"Seni seviyorum ve doğru şeyleri söylemek gibi basit zevklerden kendimi mahrum etmeye pek meyilli değilim. Seni seviyorum ve sevginin boşluğa atılan bir çığlık olduğunu ve unutulmanın kaçınılmazlığını, herkesin ölüme mahkum olduğunu ve tüm çabamızın toza dönüşeceği bir günün geleceğini biliyorum ve güneşin elimizdeki tek dünyayı yutacağını da biliyorum ve seni seviyorum."

özledim... şimdiden çok özledim seni, daha önce ailemden başka kimseyi bu kadar sevmemişim sana veda etmek zorunda kaldığımda anladım bunu... artık her gün konuşamayacağımızı bilmek canımı acıtıyo; bana uzunca bi süre "günaydın" yazmayacağını bilmek, gün içinde yaşadığın bi olayı anlatmayacağını bilmek... hepsi canımı öyle çok yakıyo ki... aklıma geldikçe boğazım düğümleniyo, gözlerim doluyo...

Yemek yiyemiyorum, uyuyamıyorum, ders çalışamıyorum, nefesim daralıyo, sürekli midem bulanıyo, hiçbir şeye tahammülüm yok, bi şeyler izleyemiyorum, kitap okuyamıyorum sadece yatağımda yatıp boş boş duvarları izliyorum, kulaklığımdaki müziğin ne olduğu hakkında en ufak bi fikrim bile yok... neden yine böyle olmaya başladı? 3 yıldır idare ederken neden bi anda tekrar bunları yaşamaya başladım? Moralimin bozulmaya başladığını anladığım an neşeli bi müzik açar ve moralimin bozulmasına izin vermezdim ama şimdi... şimdi bunu yapmak istemiyorum, düzelmek istemiyorum sadece insanların beni yalnız bırakmasını, odamda tek başıma hiçbir şey yapmadan yatmak hatta belki ağlamak istiyorum... çevreme karşı takındığım o neşeli tavrım yavaş yavaş tükeniyo ki onlar bu halimi sevmiycek. Kim sorunlu, enerjisi düşük birini sever ki? Uğraşmak istemezler bi kere. Belki de ben uzaklaşmaya başlamalıyım onlardan bu sayede daha az acı çekerim çünkü bunu kendi isteğimle yapmış olurum... ne kadar da bencilim! Onların ne hissedeceğini düşünmüyorum bile

öyle çok aşığım ki sana; seni kaybetmekten korktuğum için gizliyorum aşkımı... seninle konuşurken kelimelerimi özenle seçiyorum, benim tarzım olmasa bile sırf sen seviyorsun diye senin sevdiğin şeyleri izleyip okuyorum, sana mesaj attığımda dönmüş müsün diye her saniye kontrol ediyorum, sana sarılmanın hayaliyle yanıp tutuşuyorum aramızdaki o mesafeye rağmen...