Wolne serca nie znają grawitacji.

"Patrzę na ciebie, aniołku, i tak bardzo cie pragnę. Chce być z tobą, słuchać cie i do ciebie mówić. Chce słyszeć twój śmiech i trzymać cię w ramionach, kiedy płaczesz. Chce siedzieć obok ciebie, oddychać tym samym powietrzem, dzielić z tobą życie. Chce się codziennie przy tobie budzić tak jak dziś. Po prostu chce ciebie." ~ Sylvia June Day "Wyznanie Crossa"

Chciałabym potrafić pisać. Usiąść nocą i po prostu pisać, przelać na papier wszystkie swoje marzenia i myśli, pisać o tym co wyćwierka mi wróbelek spotkany gdzieś na samotnym spacerze w parku, co wyszepta mi deszcz stukający o parapet za oknem, podczas gdy siedzę i myślę o popełnionych błędach. Chciałabym pisać o emocjach, o tym co czuję kiedy widzę jego piękne, głębokie oczy, gdy mówi do mnie "ślicznoto" i tak czarująco się uśmiecha; o tym, co czuję mijając twarze, z którymi kiedyś byłam na prawdę blisko, a teraz są zupełnie obce. Chciałabym pisać o smutku, który mnie ogarnia, gdy ktoś zawiedzie; o radości, którą sprawiają mi najbliżsi, o tęsknocie, gdy nie ma go obok mnie; o złości, która ogarnia momentami bezgranicznie; o bezsilności, która czasem mnie pokonuje; o tym, że czasem to ja zawodzę i ranię bliskich; o strachu przed nadchodzącym dniem, obawie o przyszłość; o zazdrości, która czasem ma przewagę nade mną; o wspaniałych chwilach w życiu, kiedy chcę aby tak było zawsze.. Chciałabym o tym wszystkim napisać, lecz nie potrafię.. Gdzieś w głębi mnie tkwi coś, co sprawie że wszystko zostaje w mojej duszy.

`Bo wiesz, o co tak naprawdę chodzi? Chodzi o miłość. Ja wiem, że to proste, banalne i prostackie. Dlatego zapomniałem Ci powiedzieć. Często zapomina się o rzeczach najprostszych. A to jest rzecz najprostsza. Coś jak narodziny i śmierć. Totalny obciach w sumie. Ale o to właśnie chodzi. Miłość. Miłość wymiata. Se możesz nawijać językami aniołów i l nawet w narzeczu Innuitów. Se możesz kasiorę trzepać i na skórzanej tapicerce Miss Polonia obracać, ale jak miłości nie masz, jesteś leszczem. Możesz profesorem doktorem być i o Platonie nawijać kompetentnie jak o wczorajszym serialu, ale jak miłości nie masz, to nadajesz się najwyżej do czyszczenia butów kanalarzowi, byle takiemu, który kocha. A jeszcze jeśli jest kochany... reszta może na drzewo