mel ;

iyi değilim, bana sarılsana.

çiçeğim derdin, soldum.

güneşim.

yazık oldu bize.

sana içimdeki çocuğu emanet ettim, onu kendi, kirli, günahlarla dolu olan ellerinle boğup öldürdün ve o çocuk intihar etti bab.

ne güzel şey hatırlamak seni. yazmak sana dair. hapiste sırtüstü yatıp seni düşünmek: filanca gün, falanca yerde söylediğin söz.

seni saklayacağım, inan. yazdıklarımda, çizdiklerimde, şarkılarımda, sözlerimde.

atmaca.

bir zamanlar mutluluğum içime sığmazken, şimdi nasıl olurda acıyla konuşurum seninle?

yaşamak pek iç açıcı değil ama sen varsın.

kokunu özledim.

sinirimden gülüyorum albayım. çünkü sinirlerim artık gülmek için kafamın neşelenmesini beklemiyor. bu karamsar beyinden bir kahkaha çıkmayacağı için, artık ben gülmüyorum, sinirlerim gülüyor. hepsi bağımsızlığını kazandı albayım.

zaman lazım sadece. unutacaksın. nasıl unuttuysan çocukluğunu, kırılan oyuncaklarını. kırılan kalbini de öyle unutacaksın.

rastgele yurürken aklına geleyim sızlasın için.

bana yük olmaktan başka bir şey olmadın. gelip bana iyi misin diye sorma. sormuyorsunda zaten. kusur aramaktan başka işin yok çünkü.