Γιατί δεν μου ταιριάζουν τα ίδια φάρμακα που βοηθούν άλλους;
Δύο άνθρωποι μπορεί να έχουν την ίδια διάγνωση, να πάρουν το ίδιο ψυχιατρικό φάρμακο, στην ίδια περίπου δόση, και να έχουν τελείως διαφορετική εμπειρία.
Ο ένας μπορεί να ανταποκριθεί καλά. Ο άλλος μπορεί να μην δει ουσιαστική βελτίωση ή να εμφανίσει έντονες παρενέργειες.
Αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι «δεν υπάρχει λύση» ή ότι «κανένα φάρμακο δεν δουλεύει». Σημαίνει ότι χρειάζεται πιο ακριβής αξιολόγηση.
Η φαρμακογονιδιωματική, ή PGx, εξετάζει πώς συγκεκριμένα γονίδια επηρεάζουν τον τρόπο με τον οποίο ο οργανισμός μεταβολίζει φάρμακα. Στην ψυχιατρική, ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχουν γονίδια όπως τα CYP2D6 και CYP2C19, που σχετίζονται με τον μεταβολισμό αντικαταθλιπτικών, αντιψυχωσικών και άλλων φαρμάκων.
Η PGx δεν «διαλέγει μαγικά» το σωστό φάρμακο. Δεν αντικαθιστά την κλινική εικόνα, το ιστορικό, τη διάγνωση ή την ψυχιατρική παρακολούθηση.
Μπορεί όμως να βοηθήσει όταν υπάρχουν επαναλαμβανόμενες αποτυχίες αγωγής, ασυνήθιστα έντονες παρενέργειες, πολλαπλά φάρμακα ή ανθεκτική κατάθλιψη.
Στόχος δεν είναι η υπόσχεση βεβαιότητας. Στόχος είναι να μειωθεί, όπου γίνεται, η άσκοπη δοκιμή και αναμονή.
Περισσότερα εδώ: Φαρμακογονιδιωματική στην ψυχιατρική https://drgkikas.com/ypiresies/pgx
