Genelde farklı şeyler düşünürdük. O ak derdi, ben kara. Biraz patavatsızdı. Yüz yüze ilk karşılaşmamızda “Burası tehlikeli, git buradan anlıyor musun” demişti. Ben de bir bok anlamayıp, “T-tamam” demiştim. Sonra gülmüştü. Daha da yüz yüze konuşmamız olmadı. Sabahlara kadar konuştuğumuz mesajları saymazsak tabii. Havalı biri değildi. Durduk yere üstünü başını keserdi. Sıkılırdı çünkü. Bir kere soğuk havada balkonda boxerı ile sigara içerken komşusu görmüştü, o kadar eğleniyordu ki kendi iç dünyasında. “Hmmm benim tuhaf adamım” demiştim o bunu anlatırken. Sık sık aşık olduğu kızdan ayrılır, depresyona girerdi. Genelde sakalı uzar, saçı kısalırdı bu dönemlerde. Tesadüf işte, hep de ben öyle zamanlarda mesaj atardım. Tuhaftı. Sevdiği mizah dergisini kimsenin okumasına izin vermezdi. En yakın arkadaşı dahi olsa… Okumak isteyen gidip almalı ve dergiye katkı sağlamalıydı çünkü. Lisedeyken bir keresinde bir kıza “Senin ç*kün varmış, öyle diyorlar” deyip ağlatmıştı. Sonra kızla kanka olmuşlardı, tuhaf. Babası milliyetçi, kendisi anarşistti. Komikti bu durum ona göre, buna da gülerdi. Ama mesajlarda. Gerçekte hiç gülerken görmedim. Gülüyordur elbet, sebebi onu pek canlı görememem. Kaç yıl oldu ki? 3 yıl mı 4 mü? Baya. Ama bana bıraktığı son saçma sapan mektubunda hayatına başka bir adla gireceğim diyordu. Muhtemelen o kız bir kez daha yakınca canını, bir daha girecek hayatıma. Son bir yapmamız gereken şey kalmıştı onu yapıp tekrar gidecek. Lise formasıyla 18 yaşından küçüklerin gidemeyeceği yerlere gidecektik. -Bu sözü verdiğimizde ben 17′ydim, komik- Canım bu gece çok fazla onu anmak istedi. Benim uzaydan gelen ve bana bakmayan koca kafalı oğlumu.
yousharknotpass
jbbartram-illu
gummygunk
baratheonpilled
origamiaround
andulkaphoto
2087
