diwang dalumat

we just tend to repeat what we don’t repair.

three minutes na lang. three minutes pa.

happiness meant sunshine. sadness meant cold. but what does the in-betweens are called?

tuwing ika-una ng nobyembre, ikalawa para sa iba, ginugunita ang naging buháy ng mga namayapa. merong dumadalaw sa kolumbaryo, sementeryo, at kung saan man nakalagak ang mga abo. ngunit, búhay nga lang ba talaga ang inililibing? kasi sa akin, hindi.

yung mga halakhak, buntong-hininga, kaba, pagkadismaya, ligaya, at kung ano man ang naramdaman ng bawat isa—na alam kong hindi na ulit mangyayari pa, mayroon silang libingan sa ilalim ng aking alaala.

ilalim kung saan hindi ko madadalaw tuwing maalimpungatan ako sa madaling araw. ilalim kung saan madilim, hindi ko susubukang languyin.

doon lang sila. doon lang muna.

some philosophers say that time is just a concept. but the in-betweens are sometimes left disregarded. ironically, while waiting for the right "time," what do we call the line that draws the feeling of uncertainties and expectations?

maybe that is where the word patience comes into picture.

bago pa man mamulat ang mga mata

bukas na ang isip at alaala

nakapikit at lunod sa saliw ng musika

habang mukha mo't boses ay ginugunita

ngunit ayoko, hindi maaari

alam kong wala sa ating dalawa ang pipili

pipiliting patayin ang guniguni

ng mga panahong ika'y tinatang(g)i