Yükün ağırlaştığında değil, o yükü seninle omuzlayanlar olduğunda yol hafifliyor.

Bazen hayat, aynı cümleyi yeniden kurar; sadece sesi biraz daha kısık, anlamı biraz daha ağırdır. Korku kapıyı çalar, umut ise içeriden seslenir.

İnsan o an şunu anlıyor: Güç, hiç yorulmamak değil; yorula yorula yine de umut etmeye, tutunmaya devam edebilmek.

Dışarıdan hiç yol gitmemişim gibi duruyor

Tam bir yıl olmuş bu şehre taşınalı. İlk geldiğim günlerde sokaklar, sesler ve yüzler bütünüyle yabancıydı. Şimdi bazı köşeler tanıdık, bazı anılar yerli yerinde. Hâlâ her şey tanıdık sayılmaz; bazen alıştığımı hissediyorum, bazen kendimi misafir gibi. Zaman geçiyor; insanın içi yavaş yavaş yerleşiyor.

Alınabilecek en güzel hediyelerden 😍