Çılgın Hüzünlü

Sen aydınlığa, ben sana hasret..  

Teşekkür ederim. Güzellikler var olsun senin için de beni tanıyan minnoş anonim :)

Hayatımda hiçbir zaman karşımdaki insandan bir beklentim olmadı. Hayal kurmayı da yıllar öncesinde bıraktım. Birinin gözlerinin içine baktığında içini görürsün. Ben karşımdaki insanları oldukları gibi kabul ederim. Sadece kötü tarafın değilde iyi olanı çoğaltmaya çalışmak benimki. Kabullenmeyen ben değildim onlardı. Zaten bir süre sonra ister istemez o yol ayrımı oluyor. 

Değiştirmek çok iddialı. Benim yaptığım farklı bakış açısı sunmak, küçücük bile olsa karşımdakine güzel bir şey katmak. İnsanları en kolay yaşanılan kötü etkiler değiştirir. Bir anda o değişime sürüklenir. Zor olan kişinin kendi değişimini isteyip bu yönde ilerlemesi. Bunu yapabilmesi içinde ilk önce kabullenmeyi yaşaması gerekir. Bu yüzden değişmek istemeyen insana bir şeyler katmak çok zor.

Algısını çoktan kapatmış, kafasında kurduklarıyla yeni bir dünya yaratmış olanlara konuşmak. Kalbindeki karanlığı sahiplenmiş insanlara ışık tutmaya çalışmak. O karanlığın bana bulaşabileceğini düşünememişim. 

Lanetle beslenen topraklar kuraktır. Bırak ki onu filizlensin içinin çiçekleri. Güçlü bir çınar olursun belki kırılgan bir kızıl gelincik. Dünya hazan olarak kalabilir ama sen güzelliklerinle direnen ol.

 Dokunmazsan ..

Olacak şey mi ?

Melankoli değilim aslında. mutsuz da değilim mutlu da, iyi miyim? kötü müyüm? bilmiyorum bilmekte istemiyorum artık..