Saudade'

'' Bu dünyada her aslanın kuzuya dönüştüğü bir orman vardır. ''

agır yasamlar ama mental anlamda

Mona Roza’ya yazdığı veda mektubunu şöyle bitiriyor Sezai Karakoç: “beni çıkardığında anlamın bozulmuyorsa, bundan böyle ayrı yazılalım.”

"canım kızım, gözlerine bakıyorum. korku dolu. biliyorum, seni senden küçük bir kaba koyup, sana yıllarca büyü diyecekler."

Insanın içinde bulunduğu durum hassas olunca, tüm lafların ucu sivri olur...

Ölümün olduğu bir dünyada, hiçbir yaşanan şey çok da ciddi değildir. Hala zaman varken sevdiklerinizin kıymetini bilin. Çünkü ecel zamansız gelecek. Kimsenin dediklerine bakmayın kalbinizin sesini dinleyin. Ömür boyu bu büyük pişmanlığı siz taşırsınız size akıl vermeye çalışan insanlar değil. Hayatın gerçeklerini görün. Bırakın gururu, kırgınlığı, geçmişi, umutsuzluğu, mutsuzluğu, bunlar gerçekten sandığınız kadar önemli mi? Kendinizi kandırmayı bırakın. Geçmişteki mutsuz anları konuşmaya zaman bile harcamayın. Mutlu olacağınız şeyler düşünün. Geleceğinize bakın. Birlikte mutlu olmaya bakın. Bir an önce buluşun birbirinize sıkıca sarılın, Kalpleriniz bir olsun birlikte çarpsın hissedin bunu, birbirinize defalarca kez sevdiğinizi söyleyin, birbirinizi özlemle ve sevgiyle öpün, kokularınızı derince içinize çekin ve birbiriniz için ne kadar değerli olduğunuzu birbirinize hatırlatın, tekrar hissettirin. Ve tüm konular kökten çözülsün. Şunu hiç bir zaman unutmayın bunlara bir daha fırsatınız olmayabilir. 

Sanırım hayatımın en büyük çöküşlerinden birini yaşıyorum. Bunu tek başıma atlatmam gerekiyor. Herkesin çıkarlarını düşündüğü bir dünyadayız. Kendimden verirken, kimseye kıyamazken insanlara olan son güvenimi kaybettim. Allahım bana bir çıkış yolu göster.

Nasıl bir dönemdeysek herkes çok sinirli, herkes çok mutsuz, her şey çok aksi ve her konuda aşırı şanssızlık var. Kimsenin tahammülü ve enerjisi yok.

Birine dünyalar kadar kırgınsınızdır ama kılına zarar gelse yine ilk siz koşarsınız.

“Her şeyin güzel olacağına inanmak istiyorum. Yorulsam da bazı yerlerde sendelesem de o yolda yürümek ve o yolu güzelleştirmek için elimden gelen her şeyi yaparken buluyorum kendimi. İnsanın hep gizli bir gücü varmış içinde, ortaya çıkınca fark ediyormuşsun.”