'kafamda hep eve dönme düşüncesi.'

insanlara pat diye yeşile çok yakıştın diyemezsiniz yemyeşil bir bahçenin ortasında kirazların kırmızı dansının yanında.

geçen hafta rüyamda yüzü gözü yaralı gördüğüm öğrencim tutuklanmış. kime sorsam nedenini bilmiyoruz hocam diyorlar. çok efendi olmasa da akıllıydı ne yaptı acaba manyak çocuk.

sarı zarflar filmini türkiyedeki tek sinemasız şehirde olduğum için sinemada izleyememiştim. nihayet izleyebildim ve tabiki de sinemada izleyip öven arkadaşıma izlerken ‘benim sevgilim sevgilisi için diler can…’ ile başlayan sahnesini çekip atmayı ihmal etmedim. o da şimdi miii, tabi köyde yaşamak zor yihahaha diye cevap yazmış şimdi ben buna napiiim.

ilk ücretli öğretmenlik yaptığım öğrencilerimden biri ele ele tutuşulmuş bir fotoğrafa sen dermanın sahibi🫀 yazmış acıklı zurnalar eşliğinde paylaşmış. süphanallah sen kaç yaşına girdin de böyle şeyler paylaşır oldun ağlatma beni diye mesaj yazmamak için çay demlemeye kalkıyorum.

sahibi belli olmayan küçük pet şişedeki suyu lavaboya dökerken bu hareketimle dune evreninde katlimin vacip olacağı üzerine derin bir düşünceye daldım. annem orada ne dikiliyorsun diyerek beni su dolu hayata geri çekti sağ olsun.

bir rüyadan uyanıp geldim farz edelim.

bir aydan fazla bir süredir buraya uğramıyormuşum. sahi ben neredeydim?

dönüp duracağımız çivili yataklar hazırsa dişlerimizi fırçalayıp uyuyamamaya başlayabiliriz.

ayder’e giderseniz karşılaştığınız sert bakışlı uzun boylu nispeten, hatta bayağı nispeten, yakışıklı otelcilere ‘pardon siz o otelci misiniz?’ diye sorar mısınız? bir nedeni yok. o da bir süre sonra ‘ben o muyum acaba?’ diyecektir. bir nedeni yok.

arkadaşlar ayder’de sert bakışlı bir otelci var.

son zamanlarda beni mutlu eden iki şey, nihayet büyülü dağa başlamış olmam ve kerimcan durmazı roman havası oynarken izlemek

birini sevip sevmediğinizi, aşksal, nasıl anlıyorsunuz? (sadece yanlış cevaplar)