en üzücü şeyler bu saatlerde gerçekleşiyor değil mi?

gözyaşlarımı kâğıda akıtırken, kimse duymasın diye sessiz sessiz ağlarken sildim her şeyi, bütün gereksiz sosyal medya hesaplarımı. nefes almam gerek. yoruldum.

değer verdiğim kimseden verdiğim değeri almıyorum. bıktım artık anlıyor musunuz? geri plana atılan her zaman ben oluyorum. dışlanan ben oluyorum. sadece işi düşüldüğü zaman konuşulan kişi ben oluyorum. ben aptal bir insanım. ben saf birisiyim. bunların hepsi tamam. ama artık acıtıyor biliyor musunuz?

hayatında hiç yere sahip olmadığınız insanları hayatınız yapmayın.

biyoloji sınavım var ağlamak istiyorum

o kadar sinirli ve yıpranmış haldeyim ki artık size hiçbir şey demiyorum, demek istemiyorum.

9 yıllık arkadaşımdan da günün yalanını yediğimize göre devam

şarkılar kimseye bahsedemediklerimin yuvası.

bedenden çıkmış deli gibi şu içerken gözgöze geldim görüyor musunuz rezilliği şskckvğlrpf

kimsenin hayatında bir yer kaplamıyorum, çevremde gerçek yok. farkedince üzülüyorum.

yine insanların gerçek yüzünü gördüğümüz mükemmel bir gün.

koşmak istiyorum. kilometrelerce hiç durmadan koşmak istiyorum. içimdekileri atmak istiyorum. bazı şeyleri kabullenemiyorum. ağlayamıyorum. içimi dökmek istiyorum. ama eğer öyle olursa; parçalanacağız. her birimiz farklı taraflara savrulacağız. her şey. çok zor.