Daha Saat Çok Erken

Evet dostlar size de merhaba. Konu neydi? Hee evet saçma sapan olaylar silsilesi. Güzel konu tebrikler. Neyse başlayalım artık. Gün geçmiyor ki başımıza saçma şeyler gelmesin. Hiç beklemediğiniz anlarda hiç beklemediğiniz yerlerde buluyorsunuz kendinizi. Çok farklı planlar yaparken çok farklı planların bir parçası oluyorsunuz istemsiz. Yani öyle bir bulmaca düşünün ki o yuvarlakların içindeki harfleri birleştirince çıkan şifre aslında yanlış yada saçma sapan bir kelime. İşte tam böyle bir durum saçma sapan olaylar silsilesi. (Olaylar o kadar saçma ki saçma sapan demekten kendimi alamayıp halen saçma sapan demeye devam ederek saçma sapan birşey yapıyorum.) Oturuyoruz bir gün arkadaşlarla, tabu falan akıyoruz. Kafada binbir plan. Ne yapsak ne etsek diye. İşte kızlar yurda geçer biz takılırız oğlum modu. Klasik üniversiteli. Çat oyunun ortasında bir telefon bilmem kim intihar etmiş. Haydaa! Nerden çıktı lan bu şimdi demeden kendini hastanede buluyorsun. Ne olduğunu ne bittiğini anlamadan, neden intihar ettiğini anlamlandıramadan anlıyosun ki çüksonik bir intihar. Herkes telaş olmuş heba olmuş resmen. İntihar komandosuna mı yanasın, kendine mi yanasın, yoksa onu mu yakasın! Çık işin içinden. Doktorlar zaten olayın billurunda. Adamlar o kadar alışmış ki duruma artık umrunda bile değil. "Ulan şu kadar ilaçla bişey olmaz zaten." "Deneme mi yapıyomuş bu" tarzında gecenin bir vakti sıcak hastane koridorunda espiri yapmaya zorluyorlar. E onlarda haklı adamlar o kadar çok okuyor ki artık ne bulsalar gülüyorlar! Ne diyordum? He evet doktor geliyor yanımıza sabaha kadar kalıcak müşade altında tutmamız lazım diyor. Yatırıyorlar sıcacık odaya, kuş tüyü yatağa! Belki koşullar o kadar iyi değildi ama soğukta dışarda bekleyen bize böyle gözüktü en azından! Anlayacağınız tüm gece donan toto ve uykusuzluk geceden kazancımız. Sıcak sohbet ve bir tutam çay yanında. Gerisi boş. Adı üstünde saçma sapan olaylar silsilesi. Ne bekliyodunuz güzel bir son mu? Hadi be ordan! İntihar komandosuna ne mi oldu? İyi iyi merak etmeyin. En azından salaklığını kanıtlayarak gerçek yüzünü görmemizi sağladı.

 Mutluluğun resmini görmüş müydün? Sanırım biraz saf mutluluk. Elindekiyle yetinmeyi sevenler bu fotoğrafa bakınca mutlu olacaklardır. Ama diğerleri. Zaten yüksek ihtimal bu yazıyı okumadan kapatmışlardır "Bunun neresi mutluluk lan tavuk var evin içinde pff" diyerek. :)

Alıntıya binaen yazıyorum bunu. Evet hatırlarım eskiden mutluyduk biz. Gözlerimiz bile dayanamazdı mutluluğa, bazen dolardı ve yağardı hava güneşliyken. Nefessiz kaldığın anlarda oksijen tüpü olurdu eller ve ölmek istersen yaşama sevinciydi dokunuşlar. Şimdi nerdeler? Gören bana haber versin lütfen! Bazen öyle şeyler yaşarsın ki, anlatsan inanmazlar. 2li ilişkiler, ailevi durumlar... Sanki eğlenmek amaçlı yazılmış senaryolar gibi. Trajikomik daha doğrusu. Siyaset ve hayatı hiç katmıyorum işin içine. Katarsam bu yazı intahar sebebi olabilir. İnsanların birbirlerine karşı davranışlarına hiç dikkatli baktınız mı bilmiyorum. O kadar değişken, o kadar yanlı ve o kadar işine geldiği gibi ki. Belki de bakmamanız ve aslında bu durumu farketmediyseniz hiç bulaşmamanızı öneririm. Ben boğazıma kadar boka battım bu durum yüzünden bari siz batmayın, yazıktır. Üzüldüm şimdi. Yazmak güzeldir dostlar. Yazın. Etrafınızı sevdiğiniz insanlarla doldurduysanız  ve o insanları kıramıyorsanız, kelimelerin kalbini kırın. Ağlatın ve gerekirse küfür edin. Sanırım elimizde kalan tek şey yazmak. Onların bize alınacaklarını sanmıyorum. Belki sizi rahatlattıkları için mutlu bile olurlar. Bu yazığı beğenmedim ben bu arada. Çok gerçekçi çünkü. Hani derler ya gerçekler acıdır diye. ( Sanki acılar yetmezmiş gibi gerçeklerinde acı olmasın ne kadar kötü bir ironi değil mi) Bu günden sonra hayatınızda gerçeklerin yeri olmasın. Çünkü hayat yeterince acı. Gerçek olduğundan falan değil tamamen kahpelik!