Daniëlle's leven

Vandaag ben je 3 maanden en wat geniet mama van je. Je bent een heerlijk kereltje, lieve Thomas! Ik vind het zo bijzonder om moeder te zijn. Ik geniet van elk moment met jou. Je lieve lach, de momenten dat ik je aan de borst heb, hoe verwonderd en nieuwsgierig je kan kijken, je mooie koppie, jou vredig zien slapen, je ondeugende blik, je trappelende beentjes,  dat je al zolang slaapt 's nachts, lekker sabbelen op je duim of vingers, je eigenwijze karakter, je mopperen als je muziek mobiel uit is. Ik kan nog veel meer opnoemen, ik ben zo trots! 💙 De laatste vrije dagen zijn aangebroken, mama moet weer aan het werk, mijn verlof en vakantie zijn voorbij. Na 3 maanden moet ik leren je een klein beetje  los te laten. Ik weet dat jet goed komt maar ik geef toe dat ik het ook erg spannend vind. Een nieuwe fase. Een nieuw ritme. Maar 3 maanden geleden kwam mijn lang gekoesterde wens uit. Ik ben mama geworden. Een groot wonder ben jij voor ons, voor mij. Woorden kunnen niet beschrijven hoe dankbaar ik ben met jou, lieve Thomas. Mama houd ontzettend veel van je💙 #thomas #💙 #mamaspam #3maanden #alleenmaarliefde #mijnzoon #wonder #baby #lovemylife #dankbaar

17 september 2010 was een bijzondere dag in mijn leven.  Ik trouwde, ik was gelukkig en dacht dat ik voor altijd bij hem zou blijven. De afgelopen week denk ik er veel over na, ik was zo ontzettend blij dat iemand mij zag zitten. Totaal onzeker over mezelf, een laag zelfbeeld en het feit dat ik nog nooit echt een vriend had gehad speelden hierin mee. Ik was op dat moment gelukkig. Ik dacht dat ik dat altijd zou zijn met hem. Maar dat bleek niet zo te zijn. Het heeft me sterker gemaakt. Ik heb er van geleerd. Ook heb ik geleerd van mezelf te houden. Voor mezelf te zorgen.   Tot de dood ons scheidt, dat is wel iets waar ik soms over inzit. Ik ben niet getrouwd om na 5 jaar de handdoek in de ring te gooien. Om er achter te komen dat het toch niet ging. Ik trouwde om voor altijd bij hem te blijven en dat is niet gelukt. Iemand vertelde toen ik pas alleen was: wat als je nu niet 1 van jullie,  maar je huwelijk dood is. De dood van ons huwelijk ons scheidt. Dat is een andere kijk op de zaak. Ik vond het op dat moment wel bemoedigend. Maar stel dat ik ooit nog een keer ga trouwen. Is dat dan niet hypocriet?  Om ja te zeggen tot de dood ons scheidt, terwijl ik dat in mijn eerste huwelijk ook niet kon? Ik trouw maar 1x in mijn leven dacht ik 7 jaar geleden. Scheiden doe je niet, dacht ik 7 jaar geleden. Maar de tijd gaat door, dingen veranderen. Mensen veranderen. Eenzaam zijn in je huwelijk is ook niet zoals het hoort te zijn. Meningen kun je gelukkig aanpassen.  Ik ben niet perfect. Ja, ik ben gescheiden. Nooit gedacht dat het mij zou overkomen. Nooit gedacht door zoveel ellende te moeten. Albert en ik praten hier regelmatig over. Als wij ons verleden niet hadden gehad, hadden wij elkaar ook niet leren kennen. We hebben allebei een relatie van 9/10 jaar achter de rug. Allebei beschadigd, teleurgesteld in een relatie. Maar daardoor des te meer blij met wat we samen hebben. De vrijheid en openheid. De bijzondere band. Ik ben gelukkig met wat ik nu heb. En dan mag je best even terugdenken aan de leuke dagen die ik in mijn vorige relatie heb gehad. Natuurlijk was het niet alleen slecht. Maar ook daar kunnen en mogen wij het met elkaar over hebben. 7 jaar geleden was het feest. Maar ook vandaag is het weer feest.  Ik ben zo gelukkig met mijn gezinnetje. Ik ben moeder en ik heb een geweldige relatie.  Als Albert en ik ooit gaan trouwen dan hoop ik dat ik met met zoveel vertrouwen het huwelijk in kan gaan als 7 jaar geleden. Gelukkig weet ik niet hoe de toekomst loopt.  Wat ik wel weet is dat je moet genieten van elke dag die je krijgt. Het zijn de kleine dingen die het doen. Als je blijft vechten kom je sterker uit de strijd. Ik vecht door, maar bovenal geniet ik van mijn leven!

Als Thomas kon praten zou hij dit misschien wel zeggen. Ik kwam het tegen op internet en vond het mooi om te lezen en wil het graag delen! Hoi mama! Ik weet dat je middenin een fijne droom zit, sorry dat ik even huilde om je wakker te maken, maar ik weet nog niet hoe ik anders om aandacht moet vragen. Het is 3 uur ’s nachts en ik wil verder niemand wakker maken. Alleen jou, want jij weet wat ik nu nodig heb. Natuurlijk geeft heit me ook aandacht en wiegt hij me heen en weer. Dat is ook heel fijn, maar meestal wil ik toch het liefste jou, mama. Uiteraard heb ik honger en dorst, maar ik wil nog zoveel meer, jij begrijpt dat. Ik wil knuffelen Ik vind het heerlijk als jij me ’s nachts knuffelt. Je ruikt zo lekker en dicht tegen jou aan is het veilig. Niet zo lang geleden zat ik nog knus en veilig in jouw buik, als ik dicht tegen je aan lig hoor ik je hartslag en dat is zo vertrouwd! De ‘echte wereld’ is behoorlijk heftig en verwarrend. Is er geen handleiding? Ik heb soms geen idee wat ik moet doen. Er zijn zoveel kleuren, geluiden en gezichten. Als ik middenin de nacht wakker word en me eenzaam voel, wil ik dat jij me knuffelt. Dankjewel mama, dat je voor mij even uit je droom stapt. Ik wil huilen Mam, ik snap heel goed dat mijn gehuil vervelend kan zijn. Als ik iets beters verzin, ben je de eerste die het hoort. Misschien kun je een belletje aan mijn armpje hangen, of een andere magische manier verzinnen waarop ik je kan vertellen hoe het met me gaat? Al denk ik toch dat huilen vrij natuurlijk is. Mijn baby-instinct vertelt me dat het beter is om even flink te huilen, dan te liggen piekeren. Een beetje drinken en jouw vingers vasthouden is dan genoeg om me weer rustig te krijgen. Ik wil eten Ik heb nou eenmaal vaak honger, of het nou dag of nacht is. En die melk van jou smaakt ook nog eens fantastisch! En ik vind het zalig hoe je me dan vasthoudt, mijn hoofdje aait en een liedje voor me zingt. Soms doe ik jou misschien een beetje pijn als ik drink, maar je word er nooit boos om. Je weet niet half hoe fijn het is om tegen iemand aan te kunnen kruipen die voor je zorgt en van je houdt zonder er iets voor terug de verwachten. Ik ben bang Ik heb nog niet zoveel ervaring met deze wereld, dus als ik wakker wordt en ik hoor een plotseling geluid of juist helemaal niets, dan schrik ik daar soms van. Dan voel ik me kwetsbaar en heb ik iemand nodig die in mijn oortje fluistert dat alles goed komt. En dat ben jij. Ik weet dat je doodmoe bent, echt. Maar voor mij is dit allemaal nieuw, nog nieuwer dan voor jou. Ik wil jou mama Dus lieve mama, dat je wakker wordt en erachter probeert te komen waar ik mee zit. Ik weet dat ik veel van je vraag. Dankjewel lieve mama! Als ik groter ben, zal ik jou helpen, misschien van de wal in de sloot, maar ik help je. Jij hebt me 9 maanden bij je gehouden zodat ik kon groeien en daarna bevallen, dat is niet niks hoor, mam. Daar blijf ik je eeuwig dankbaar voor! Mama, bedankt dat jij er bent!

Vrouw zijn is soms best lastig.  Vrouwen meten zich graag aan een bepaald mode beeld. Het moet mooi, mooier mooist. Ook is het in de mode om helemaal afgetraind en slank te zijn. Het perfecte plaatje. Ook hoor je geklaag over moeders die hun 'oude' lijf missen. Daar heb ik eigenlijk geen last van. Mijn buik was al niet perfect. En eigenlijk ziet hij er nu uit zoals het was voor de bevalling. Ongeveer 10 kilo was er bij na de bevalling. Vond ik best netjes, ik lees ook wel eens dat iemand 30 kilo aankomt tijdens de zwangerschap. Daar was ik erg bang voor. Maar gelukkig is dat niet het geval bij mij. Natuurlijk moet ik wel weer wat doen aan mezelf. Langzaam aan krijg ik mn oude lijf weer terug. Dus langzaam aan kan ik mijn conditie weer op gaan bouwen. Werken aan mijn lijf, dat heb ik wel gemist. Het is bij mij alles of niets. Frustrerend,  maar ik ben gemotiveerder dan ooit om er volledig voor te gaan. Naast die 10 kilo wil ik er nog wel 15 kilo af hebben. Na de vakantie wil ik weer duidelijk op mijn voeding vaan letten. Niet extreem lijnen, ivm de borstvoeding, maar wel weer letten op mn eten. Gezond en alle chocola en chips laten staan. Maar voor nu is het gewoon genieten van mijn gezinnetje. Ik ben in lange tijd niet zo gelukkig geweest. En dan komt toch de angst om de hoek zetten dat het ook over kan gaan. Ooit was ik ook gelukkig in mijn vorige relatie. In mn huidige relatie zie ik toch dat dingen anders zijn en anders gaan. Dat geeft me vertrouwen voor de toekomst. Maar soms wil je gewoon bevestiging dat het goed zit. Even een kus en de bevestiging dat wij voor elkaar bestemd zijn. Dan maakt het niet uit hoe ik er uit zie, dat is waar. Maar dat is iets wat ik zelf graag wil. Ik wil weer lekker in  mijn lijf zitten en dat gaat mij lukken ook! Ik weet dat Albert achter me ataat en me steunt. En Thomas is mijn grootste motivatie ooit. Ik wil er voor mijn mannen kunnen zijn en gezond en lekker actief leven leiden. Dus kop omgoog, eerst genieten en dan knallen.  Kus op mijn voorhoofd en gaan!

29 juni 2017 29 juni is de dag dat mijn leven voorgoed veranderd is. 41 weken heb ik er naar toe geleefd, het voelde zo onwerkelijk dat ik moeder zou gaan worden. Maar vanaf het eerste moment dat ik Thomas in mijn armen had, wist ik het. Ik houd zielsveel van die jongen. Mijn zoon, helemaal compleet. Helemaal verliefd op hem! Mijn bevalling was pittig. 17 uur in totaal. Met 3 cm ontsluiting 28 juni om 23.30 naar het ziekenhuis vertrokken. De weeën waren heftig. Om de 2 minuten buik en rug weeën,  die ongeveer een halve minuut duurden. 3 uur later om half 2 was er 1 cm bij gekomen. Toen zonk de moed me in de schoenen. Dit zou ik niet veel langer vol kunnen houden. Ik dacht al een tijdje na over een ruggeprik, dit maakte ik bespreekbaar met de verloskundige. Mijn vliezen werden gebroken om Thomas goed in de gaten te kunnen houden. Dit gaf nog 1 cm ontsluiting erbij. Om half 3 kreeg ik de ruggenprik, die gaf gelijk verlichting en ik zat dus op 5 cm. Rond 4 uur werd er weer gecheckt hoeveel ontsluiting ik had, 6 cm. Toen heb ik wee opwekkers gekregen omdat mijn weeën niet krachtig genoeg waren. Tussendoor konden we beide even wat rust pakken. Albert op 2 tuinstoelen en ik half verdoofd op mn zij, op een gegeven moment kon ik niet meer terug draaien omdat ik geen gevoel meer had in de kant waar ik op lag. Tegen 9 uur had ik bijna volledige ontsluiting en werd de ruggenprik stop gezet. Dit werd gedaan zodat ik persdrang zou krijgen. Rond kwart voor 10 mocht ik persen. Omdat Thomas nog steeds niet volledig was ingedaald moest ik hem over een 'drempel' persen. Om 10.33 was hij er dan eindelijk! Het cliché van de pijn vergeet je zodra je je kind in je armen hebt vind ik niet helemaal kloppen, de pijn van de weeën misschien maar de pijn van het persen vond ik echt heel heftig.  Het is afzien, maar je weet dat je het mooiste wat je kan krijgen na het zware werk in je armen krijgt. Dat moment vergeet ik nooit meer, dat eerste huiltje, mijn mooie mannetje eindelijk in mijn armen. 100% Gods plan. Door God gemaakt. Ik moet dan gelijk denken aan psalm 139. Nog voordat je bestond, kende hij je naam. Hij zag je elk moment en telde elke traan. Hij kende Thomas al voordat ik maar wist dat hij zou komen. Wat ben ik dankbaar dat ik moeder heb mogen worden. Iets wat niet vanzelfsprekend is. Het is niet te beseffen dat ik een tijdje geleden niet wist of ik ooit moeder zou worden. Ik krijg regelmatig van mn verloskundige te horen dat ik altijd zo stralend ben. Ik denk dat het te maken heeft met de geschiedenis, een zwangerschap is niet vanzelfsprekend en bij ons al helemaal niet. Ik met mijn ivf verleden, totaal het vertrouwen in mijn eigen lijf kwijt. En Albert die vorig jaar nog teelbalkanker had. Ons wondertje, zo bijzonder, zo gewenst, zo geliefd. Ontzettend gelukkig dat ik het mee mag maken. Mijn grootste wens is in vervulling. Zo gelukkig als ik nu ben, ben ik nog nooit geweest. Ik zit op een blauwe wolk en geniet van mijn mooie mannetje! En wat doet hij het goed! Toppertje. Ook ik voel me elke dag beter. Ik kan steeds meer. 29 juni veranderde mijn leven voorgoed, ik zou het niet meer anders willen. Ik houd zielsveel van mijn zoon💙

Inmiddels ruim 34 weken zwanger van onze ukkepuk. Wauw, wat gaat de tijd toch snel, inmiddels is mijn verlof zelfs al ingegaan! Ik vind het zo onwerkelijk dat ik binnenkort moeder zal worden. Ik vind het zo moeilijk om me daar een voorstelling van te maken! Vandaag is het moederdag en ook de laatste dat ik geen moeder ben. Jaren lang heb ik deze dag als lastig ervaren. Het is nu haast niet meer voor te stellen maar ik ben zo geobsedeerd geweest op het zwanger worden een aantal jaar geleden. Ik was er dagelijks mee bezig. En het niet moeder zijn op moederdag vond ik daardoor erg lastig. Hoe bijzonder is het nu dan als ik de kleine uk in mijn buik voel schoppen. Puur genieten❤. Ik krijg ook wel te horen dat ik het zat ga worden aan het eind van mijn zwangerschap, maar daar kan ik me nu nog totaal niets bij voorstellen. Ik geniet van elke beweging die ik voel. Ik ben zo ontzettend gelukkig. En het is een klein eigenwijsje, als Albert zijn hand op mijn buik legt gebeurt het regelmatig dat het onmiddellijk stopt met bewegen. Rustgevende handen denken wij. 😉 Daarbij komt ook dat ik me altijd rot geërgerd heb aan klagende zwangeren toen ik dat zo graag wilde zijn. Ik kon alleen maar denken: Wees blij dat je zwanger bent! En ik nam me toen voor om niet zo'n klagendezwangere te worden. Ik ontken niet dat zwanger zijn soms zwaar is. Maar als ik dan denk aan hoe graag ik dit wil, dan kan ik alleen maar denken, het valt mij ontzettend mee. Ik hoop dan ook dat jullie mij niet als klagende zwangere zien, want dan doe ik toch iets fout, haha. Ik heb namelijk niets te klagen. Natuurlijk werd het werk op een gegeven moment te zwaar, maar therapeutisch kon ik me nog goed redden tot mijn verlof inging. En ook een juiste slaaphouding vinden is soms een uitdaging En als ik de vraag krijg of ik tegen de bevalling opzie, kan ik alleen maar zeggen dat dit niet zo is. Het kindje moet er toch een keer uit, geen bevalling is hetzelfde. En ik laat het gewoon over me heen komen. Dus al met al ben ik een relaxte zwangere. En ga ik de laatste weken nog even heerlijk genieten van de rust, de bewegingen in mijn buik en de laatste voorbereidingen!

GOEDE VRIJDAG Als het goede vrijdag is moet ik aan het gelijknamige liedje van Matthijn Buwalda denken. Samen met de Paasdagen is Goede Vrijdag wel waar mijn geloof om draait. Jezus die voor mijn zonde gestorven is. Voor mij heeft geleden zodat ik vrij tot God mag gaan. De afgelopen tijd, moet ik eerlijk bekennen, staat mijn geloof op een laag pitje. Na de heftige tijd van mijn scheiding en het herontdekken van mezelf heeft de kerk me min of meer laten vallen. Daardoor vind ik het moeilijk om m’n geloof vorm te geven, ik geloof nog hetzelfde maar hoe geef ik het vorm? Eigenlijk ben ik zoekend naar een kerk en een vorm om mijn geloof levend te houden. Vervolgens vind ik het steeds moeilijker worden om een nieuwe kerk te bezoeken. Welke kerk zit op een ongetrouwd zwangere, gescheiden vrouw te wachten? Het maakt me onnodig onzeker. Ik kan wel mijn zonde beleden hebben, maar een reëel beeld van een goede christen ben ik niet. Ik voldoe niet meer aan dat plaatje en eerlijk gezegd denk ik ook niet dat ik nog ooit eens aan dat plaatje kan voldoen. En dan komt de onzekere ik naar boven. Terwijl ik dolgraag weer actief wil zijn in het naar de kerk gaan en ik verlang naar de omgang met God die jaren geleden had. En dan is het vandaag Goede Vrijdag. De dag dat ik herdenk dat Jezus voor mijn zonde gestorven is. Ja, het is wel duidelijk, mijn leven is verre van perfect. Die bijzondere gebeurtenis jaren geleden was ook voor mij. Aan het kruis dacht hij aan mij. Ik vergeet, nee nooit het wonder, het wonder van het kruis. Als ik zie met eigen ogen mijn verlosser aan het kruis, is uw genade en uw liefde, die u geeft aan iedereen. Sprakeloos zie ik het wonder, het wonder van het kruis. Het wonder van het kruis, ook voor mij. Daarom heb ik besloten dat ik lang genoeg thuis heb gezeten, passief gelovend. En besloten om vanaf vandaag, goede vrijdag 2017, op zoek te gaan naar een gemeente die bij mij past. Die ondanks mijn fouten mij een hartelijk welkom geeft en mij niet op mijn fouten in het verleden veroordeeld. Zodat ik straks als mijn kindje geboren is, ik het kan vertellen over Jezus en het mee kan nemen naar een gemeente, waar het vriendjes en vriendinnetjes krijgt en leert en gelooft dat Jezus ook voor mijn kindje gedaan heeft. Wat voor liefdevolle God wij hebben, waarbij we altijd terecht kunnen. Daar vertrouw ik op, God zal me bij mijn zoektocht helpen!

Het 2e trimester loopt op z'n eind. Wat gaat de tijd snel, tijd voor een update. Er is dan ook weer zo ontzettend veel gebeurd afgelopen weken. Qua zwangerschap mag ik absoluut niet klagen. Ik zeg regelmatig dat ik er doorheen fiets en zo voel ik het ook echt. Allereerst zijn we natuurlijk in een nieuw jaar beland. 2017, dit word een heel bijzonder jaar. Het jaar dat ik moeder wordt. Het jaar begint alleen niet zo positief. In de eerste 2 weken zijn er 2 collega's en een cliënt overleden. Dat was schrikken. Ik had die weken vakantie om te verhuizen van Assen naar Hurdegaryp, maar automatisch hierdoor veel met mijn werk bezig geweest. Mijn collega's waren toch het meest schrikken. 1 had net afscheid genomen om met pensioen te gaan en de ander zou in oktober dit jaar met pensioen gaan. Het is zo oneerlijk. Wat ik wel geleerd heb, is dat je niet moet wachten tot je pensioen. Geniet elke dag van je leven alsof het de laatste is en wacht vooral niet op je pensioen, het is helemaal niet gezegd of je dit mee zult maken. Eind januari heb ik de 20 weken echo gehad. Extra spannend voor Albert omdat hij met zijn ex ook eens slecht nieuws gehad heeft bij deze echo. Toen bleek hun dochtertje Amy niet levensvatbaar. Door deze verschrikkelijke gebeurtenis had de echo voor mij ook een extra lading. Alles zal toch wel goed zijn? Gelukkig was dit het geval. Bijzonder om te zien. Het hoofdje, de hersenen, het gezichtje, de nieren, de ruggengraat, de voeten en handjes. Alles zit erop en eraan! Een hele opluchting voor ons. Nu kunnen we inkopen gaan doen en starten met de babykamer. Niet lang daarna krijg ik weer verschrikkelijk nieuws. Het dochtertje van een collega is veel te vroeg geboren, met 28 weken. Na 10 dagen vechten heeft het meisje de strijd moeten opgeven. Verschrikkelijk! Zo oneerlijk. Dan besef je hoe kwetsbaar zo'n klein mensje is. En ik kan alleen maar hopen en bidden dat dit ons niet overkomt! Met 24 weken zwangerschap moest ik van de verloskundige ivm mijn overgewicht een suikertest doen in ziekenhuis. Ik hoop heel erg dat ik het niet heb, de kans is er wel degelijk. Mijn moeder heeft in haar zwangerschappen ook zwangerschapssuiker gehad. Dus het zit in de genen. Ik moest me nuchter melden in het ziekenhuis om bloed te prikken. Ik was blij dat ik dit zonder overgeven gered heb. Nog steeds moet ik 's ochtends eerst wat eten anders is de kans groot dat het er weer uit komt. Na het bloedprikken moest ik een suikerdrankje drinken en dan 2 uur wachten om vervolgens weer geprikt te worden. Een aantal dagen later had ik controle bij de verloskundige en de uitslag was goed. Geen zwangerschaps suiker. Ook mijn ijzergehalte is goed en ook mijn bloeddruk. Ook het hartje klinkt super mooi. Wat hou ik toch van dit mooie geluid. Helemaal goedgekeurd dus. Ook op mijn werk is het nu geregeld wanneer ik met verlof ga. Dit is 11 mei. Ik heb gekozen voor 6 weken van te voren omdat de zorg een lichamelijk zwaar beroep is en vooral als je zwanger bent. Het aftellen kan bijna beginnen!

Het is even geleden dat ik wat gepost heb. Ik had graag over corfu willen posten, wat een geweldige vakantie was dat! Zo ontzettend genoten. Van de omgeving, de natuur, de gezelligheid en de leuke dingen die we deden! Totaal ontspannen en niets moest alles mocht en kon. Genieten! Het enige wat ik gek vond was dat mijn menstruatie uitbleef. Ik was juist zo blij dat ik weer een regelmatige cyclus had na het afvallen en nu bleef het uit. Was ik dan weer terug bij af? Of zwanger? Nee, die hoop durfde ik niet te hebben. Vaak genoeg heb ik vanalles in mijn lijf gevoeld en zat het tussen mn oren omdat ik zo graag zwanger wilde zijn, dus nu zal mn lijf wel een maandje in de war zijn. Als ik in Nederland ben komt het vast vanzelf weer op gang! De vakantie vloog voorbij. Af en toe dacht ik eraan. Maar ook niet te veel. Ik genoot van de reis en van Albert. Wat een lol hebben we gehad en wat hou ik van die man❤ Eenmaal thuis was ik nog steeds niet ongesteld geworden en Albert zei anders doe je toch een test? Uhm ja, dat kan. Ik had er zelfs nog 1 liggen! Dus ik doe de test. Ik blijf de eerste 10 seconden naar de test staren. Albert zegt ga je nu 5 minuten staren? Kom maar even bij me zitten. Ik kan je zeggen na de 20tal testen die ik afgelopen jaren gedaan had, zag ik heel erg tegen de uitslag op. Over 5 minuten weer die teleurstelling verwerken. Zal ik ooit mama worden? Albert belde met zn broer op het moment dat de 5 minuten om waren. Ik liep richting de test, die lag op het fonteintje van de wc. Ik bekijk de test en zie tot mijn grote verbazing 2 strepen staan. Ik draai me om met tranen in mijn ogen. Jaren lang hoopte ik op zo'n test en nu heb ik hem! Albert ziet gelijk aan mijn gezicht dat de test positief is en hij maakt zn broer uit pure verbazing gelijk deel ervan en sluit snel het gesprek af. Zo onwerkelijk! Op 15 oktober ontdek ik dat mijn lichaam het doet. Dat er niets mis met mij is. Dat ik zwanger kan worden! Totaal verbaasd stromen de tranen van al die jaren van teleurstelling over mijn wangen, maar tegelijkertijd ook ben ik ineens de gelukkigste vrouw op aarde! Ik kan het niet bevatten. Nog steeds af en toe vind ik het zo onwerkelijk. Ik dacht ook dat ik vanaf dag 1 van de zwangerschap misselijk zou zijn. Gevoelige borsten zou hebben en ontzettend moe zou zijn. Ik was 5 weken zwanger en ik voelde niets en eigenlijk begonnen de klachten pas rond week 8. Maar die klachten. Ach als dit alles is dan heb ik het er dubbel en dwars voor over! Ik heb een ukkie in mijn buik. Zie dat maar voor je te houden als je zo ontzettend gelukkig bent. Dat viel niet mee. Maar nu zijn we een aantal weken verder en inmiddels hebben we al 3x naar de kleine mogen kijken. Een eigenwijsje nu al. 1x lekker lui blijven liggen en die keer erna koppetje duiken en de mond open doen wat lijkt op uitlachen. Hihi de schat!💙💖 En dan het hartje horen. Pff een mooier geluid is er op dit moment niet. Ik ben ziels gelukkig en ik blij dat ik dat nu aan iedereen mag laten weten. Er groeit een groot wonder in mij. Nooit gedacht dat dit moment zou aanbreken! Ik ben God zo ontzettend dankbaar dat Hij mij dit gegeven heeft! Op naar het 2e trimester! Ik ben zwanger! 😍

Mijn eigen katertje. Toch mijn favoriete kater kunnen krijgen. Kitkat is naar een ander lief baasje en heeft nu de naam Queen. Dit is nr 5 van het nest, spuit 11.

mn favoriete katertje spuit 11😻

Te schattig❤

Het leven raast aan mij voorbij Wat is geluk zonder liefde Wat is liefde zonder hoop Een jaar vliegt om De wereld draait door Keuzes overal en onopgemerkt Van alleen , gekwetst en gebroken Naar samen, gelukkig en verliefd Het leven: vallen en opstaan Vechten en winnen ook na een nederlaag Ups en downs Op de top en in een diep dal Maar ik vecht Vond geluk Voel me ontzettend geliefd Sterker dan ooit Samen, niet alleen Gelukkig met mijn leven Verleden achter me, De goede momenten koesterend De vervelende momenten verwerkt Achter me latend, uitgesproken. Geleerd van mijn fouten. Op weg naar verbetering Mezelf weer helemaal terug gevonden. Dit ben ik! Danielle Sterke Geliefde Vechtende Positieve Vrouw Midden in het leven. Met een verleden maar ook zeker  met een toekomst. Ik ben er klaar voor. Ik mag 100% zijn wie ik ben en dat is ontzettend fijn!

Speelkwartier

Zomervakantie 2016 Deel 2: Noorwegen ❤ Wat is het toch bijzonder om met 3 generaties op vakantie te kunnen gaan. Echt momenten om te koesteren! En dan heb je Noorwegen, een prachtig land met mooie vergezichten. Prachtige natuur, wat een wijds land. Je zou er weken kunnen rondbrengen. Al zou je portomonee dat waarschijnlijk iets minder leuk vinden! Zo mocht ik van een heerlijke vakantie gebieten. 8 daagse reis. We hebben zoveel moois gezien dat we met zn drieën 1500 foto's genomen hebben. 10 daarvan heb ik toegevoegd, dat was het maximum in 1 bericht. Vanuit Nederland gingen we met de boot naar Kiel in Duitsland. Daar overnachten we 1 nacht op de boot die naat Götenberg ging. Of eigenlijk spreek je het uit als Jeuteboore. Dit werd overigens regelmatig herhaald tijdens de vakantie. Götenberg ligt in Zweden. Vanuit Zweden gingen we verder naar Noorwegen. Het plaatsje Geilo. En de G spreek je weer uit als J. Daar is ons hotel waar we 4 nachten slapen. Overdag zien we de mooie natuur van de hardangervidda. Gaan we naar een soort archeon en gaan we met een boot door een fjord en nemen we de stijlste trein van Europa. De flåmbanen. Eigenlijk doen we zoveel dat de tijd vliegt. Na 4 nachten is het dan ook alweer tijd om het hotel te verlaten en richting oslo te reizen. We gaan nog een kijkje nemen in een glasblazerij en bezoeken het museum over thor heijerdahl. De laatste dag in Noorwegen bezoeken we Oslo en gaan we met een gids door de stad. Na deze drukke week vertrekken we weer richting Zweden om op de boot te gaan. Tijdens deze reis leren we een leuk stel kennen en we blijken ook gemeenschappelijke kennissen te hebben. Kleine wereld! Ook is er een Belgische groep mee met een licht verstandelijke beperking. 2 vrijwilligers die verantwoordelijk zij voor 12 mensen. Ik doe het ze niet na. Pff echt respect voor! Al met alvol op genieten. Wat is Noorwegen mooi! Daar krijg je niet genoeg van!

En mocht iemand nog een poesje willen. Er zijn er nog een aantal beschikbaar!

Dus het belangrijkste wat je kunt hebben is niet niet te koop. Dat is me wel duidelijk geworden. Koester wat je hebt. Het kan zo maar anders gaan. Geniet van elke dag en maak er wat moois van. Je moet zelf de slingers ophangen!!