' W czasach kiedy wszystko barter, jak coś kochasz, o to dbaj.'

Nawet twardsi niż skały rozpaczają po starcie. Bracie, to straszne uczucie kiedy odchodzi przyjaciel. Chłopak mógł tak wiele zrobić, tak daleko już zaszedł...

Zbyt wielu takich znam, uśmiechnięci przez łzy, skrzywdzeni przez los, każdy chciał inaczej żyć. Każdy z nich miał jakiś plan i marzenia, teraz nic nie wskazuje na to, by zmienić wynik gry. Co drugi szczerzy kły i zaciska mocno piąchy. Skąd ja to znam? Piętno podwórkowej klątwy...

Wiem czym jest śmierć, co to głód, co to rozpacz! Wiem czym jest piekło, w mojej głowie, chcesz to poznać?!

Kiedy dojmujący ból zdominował twoje myśli, bo wciąż rozpamiętujesz wszystkie te przegrane bitwy. Twe życie polem walki, na nic prośby i modlitwy, Twój żywioł to ogień, który pochłonie wszystkich. Czy pomyślisz o najbliższych, ich cierpienie to Twój wyrzut, który chcesz zagłuszyć chemią w czasie najgorszego niżu. Ja wybudowałem pomnik trwalszy niż ze spiżu! Oddając realizm problemów w niejednym życiu! Możesz wyprzeć wiele faktów, nieprzyjemnych uczuć, potrafię Cię zrozumieć, potrafię nawet współczuć. Gdy siedzisz całkiem sam w tych pustych czterech ścianach, bez sznurówek w papciach, jakoś zleci do rana. Czasem trzeba wszystko stracić by móc zacząć od zera, czasem braknie na to sił, no bo życie poniewiera. Kiedy myślisz, że to koniec, nie masz sił właśnie teraz, Bratku, zbierz się do kupy, zacznij cokolwiek zmieniać!

Ulice mnie szanują, to słowa starszego brata. Robię zawsze tak, bym miał do czego wracać na stare lata. Stara dzielnica wychowała mnie w klimatach które większość mogła poznać tylko z nagrań Slums Attack!

Jak gdzieś indziej mam oczy, to nie zwiecha po blantach. Uwierz, myśleć mam o czym, nie żadna sielanka.

Dziękuję Ci Panie za życie, za duszę i piękno, za ponadprzeciętność, nikt nie zrozumie nas, nikt nie zrozumie mnie jak Ty, nikt nie rozumie Ciebie jak ja.

W osiemdziesiąt dni dookoła własnej głowy to misja i choćbym przymierał głodem to nie cofnę się, Boże wybacz. Moja najdłuższa podróż za życia i nie zadawaj mi pytań na które nie znam odpowiedzi dzisiaj. Jeszcze tylko jeden dzień, dzisiaj siedem dziewięć, wiem, moje życie jest jak sen, moje życie jest jak bieg z zamkniętymi oczami, wprost przed siebie, został jeszcze jeden dzień, dzień jeszcze jeden...

W osiemdziesiąt dni dookoła własnej głowy, w osiemdziesiąt dni udało mi się przebyć ten dystans. Wiem, jak bardzo potrzebujesz emocji, ale trzymaj się ode mnie na dystans.

Gniew przepuszczam przez filtry, Jak nie jest do śmiechu skończę na dnie popielniczki. Lecz dla jasności, nikt z nas nie jest tak naiwny, joint łagodzi problemy, lecz ich nie rozwiąże nigdy!

Każdy pragnie, każdy szuka, każdy szponci. Każdy ma poglądy, ale nikt nie wie jak skończy. Jak tak jest to jebać limit. Jak już kraść to z najlepszymi. Jeśli kochać to non-profit. Inaczej być nie może, nie zakładam innej opcji.

Miałem nosa, nie pochwalasz takich postaw, luz, dezaprobata jest wpisana w koszta. Drugi obieg, wieczna hossa. Strachu i zazdrości nie dam ci po sobie poznać...