— Jean-Paul Sartre - Bulantı 

– FYODOR DOSTOEVSKY, The Brothers Karamazov.

[uzun zamandır okuduğum en güzel şey dedim. bu çocuk gibi kurulmuş cümleler, tek tek, aksak, sokaktaki bir yabancıya anlatır gibi. bu metni c. getirdi. uzun zamandır okuduğum en güzel şey. bu metnin aslı farsça dedi c., bir adam, hiç dans etmemiş olan annesinin bedeninin hatırası  içinde olsaydı ve onun yerine dans edebilseydi, bu nasıl bir tecrübe olurdu- bunu düşlüyor, bunu anlatıyor dedi. annesinin önce kirpikleri sonra omuzları olduğunu, annesinin önce dans etmeyi reddettiğini, ama sonunda bir uyku-hayal halinde gerçekleşen ortak dans halini… uzun zamandır okuduğum en güzel şey diyorum. annemin kirpikleri olmak, ya da omuzları.. bunun hakkında hiç düşünmemiştim. babamın bir sokak köpeği olduğu ve annemi bir köpek-aşkıyla sevdiği tarih hakkında çok düşünmüştüm. sonra dans ettikleri zamanların öykülerini de dinlemiştim. mesela benim annem kirpiklerini veya omuzlarını sakınmamıştı… diyorum ki, uzun zamandır okuduğum en güzel şey. -annemi nasıl hareket ettirebilirim. bir kukla oynatıcısı gibi ama tarihte işlerin işleyişinin tersine döndüğü bir kurguda: neredeyse şöyle:  önce annenizin bedeni içinde -onun yerine- dans ediyorsunuz, ve sonra kendinizi doğuruyorsunuz.. uzun zamandır gördüğüm duyduğum izlediğim en-güzel-şey c.]

(tümünün, 5. dakikadan sonraki yarım dakikalık delilik hali için yazılmış olduğunu düşünürüm.)

(göğe bakıyordum, tanpınar dizesi gördüm.)

[ve e.’nin veda ettiği günün haberini aslında, o sabah, nakaratı şöyle bir şarkıdan zaten almış, fakat fark etmemiştim.. :  “hoşçakal güzellik.” ]

via weheartit

via weheartit

Jack London - Martin Eden

İlhan Berk