C.O.O.D.R.E

-Damien Deroubaix

Hier ben ik erachter gekomen hoe plat en ruimtelijk werk elkaar kan versterken. Ik vind het zelf ook fijn om af en toe een 3d object te bouwen, zonder al te veel na te denken gewoon gaan knallen en kijken hoe het wordt. Vaak kom ik er dan achter dat ik het erg mooi vind en ook omdat ik het figuur in een verhaal kan plaatsen. Maar voor anderen is dit vaak minder duidelijk. Door het platte werk erbij of eromheen te presenteren kan het verhaal veel duidelijker worden. Iets wat ik zeker wil doen bij mijn wolf omdat dit ook een verhaal is dat je eerst moet kennen om de wolf te kunnen begrijpen.

Nu ik erover nadenk heb ik dit wel al eerder gedaan voor research bij mark. Hier heb ik ook weer een eigen verhaal verzonnen met eigen karakters. Aan de hand daarvan maakte ik wat plat werk maar het leefde nog niet genoeg voor mij. Dus ben ik in 3d een van die figuren gaan uitwerken waardoor ik daarna weer verder kon met het platte werk.

-Andrew Young

Ik heb deze schilderijen eruit gepikt omdat ook hier weer steeds het zelfde figuur  terugkomt wat ik bij ashley wood ook tegenkwam.

-Dan Voinea

-Emma Bennet 

Deze stillevens vind ik wél interessant, andere meestal niet.

-Leopold Rabus

Ik zag een van zijn (gigantische) schilderijen hangen in het gemeente museum in den haag.

Ik had al eerder afbeeldingen gezien van hem maar nooit in het echt en had geen idee dat het zo groot was. toen ik het zag viel mijn mond open. ik vond het niet eens zo’n mooi schilderij maar het maakte wel enorm veel indruk op mij. Het gigantische formaat en toch overal iets te zien en combinaties tussen vaag en gedetailleerd. Het lijk mij te gek om zoiets een keer uit te proberen.

Het schilderij vertelt hierbij wel een verhaal en komt een beetje naargeestig over maar wat mij vooral boeit is de manier van afbeelden van dingen, handen die door elkaar groeien of een cluster van dolle honden die uit het niets komen en ook weer verdwijnen.

De man met de schildpadden.

Dit is voor mij heel erg inspirerend en geruststellend. Mensen die naar hun hart luisteren en doen waar ze van houden zonder zich zorgen te maken of het wel goed komt.

Project de dood leeft.

Tijdens deze opdracht moest ik mij gaan verdiepen in alle aspecten van de dood.

Tijdens het bezoek van het museum vond ik vooral de Aziatische manier van met de dood omgaan mooi en ook heel erg verschillend. De sky burials spraken mij het meest aan.

Ik wilde in eerste instantie daar iets mee gaan doen, maar merkte al snel dat het  te ver weg van mij af staat, maar het idee van dieren bij de dood te betrekken vind ik erg mooi. Dieren zijn in veel culturen vaak een symbool voor goed of kwaad, leven en dood. De wolf komt daarin over de hele wereld vaak voor.

Ik merkte dat ik het onderwerp veel liever naar mijzelf toe trok, naar mijn eigen interesses, in plaats van een of andere stam of buitenlandse ceremonie te gaan nabootsen.

De engel des doods spreekt erg tot mijn verbeelding maar niet in de vorm die algemeen bekend is.

Daarom bedacht ik mijn eigen engel des doods  in de vorm van een wolf. Gebaseerd op de noorse mythologie van de wolf fenrir die de hand van týr afbeet, de god van gerechtigheid.

Ik wilde geen tweede fenrir maken, dus in mijn verhaal is de wolf zélf de rechter .

Als je dood gaat zul je hem tegenkomen en jouw hand in zijn muil moeten doen om de sleutel naar het hiernamaals te pakken.

Als de wolf niet bijt zal hij je naar het hiernamaals begeleiden, bijt hij wel dan sleurt hij je mee naar de onderwereld.

Zijn ogen zijn afgedekt waardoor het beest blind is en niet ziet wie hij voor zich heeft hierdoor zal hij niet van te voren kunnen oordelen.

Ik vind het fijn om op deze manier te werken. Een verhaal bedenken en aan de hand daarvan werk maken. Ik merk dat daar mijn kracht zit; ook bij andere vakken.

-Tom lieber

Schetsen die ik in photoshop heb gemaakt.

Hier probeer ik de zachte wereld van Alma Tadema en de figuren van Gustav klimt te combineren om zo tot een ander beeld te komen. Het zachte wordt verstoord door de vieze, scherpe, harde zooi.