Overrated

Okay lang mapagod. Kaya nga may salitang pahinga, kasi napapagod ka. Magpahinga ka lang. Iwan mo lahat ng nagpapabigat sayo. Layuan mo yung mga tao o bagay na nakakasakit sayo. Kalmahin mo yung puso at isip mo, kasi tiyak na marami pang pagsubok ang darating sayo. Magpahinga ka, pero wag kang sumuko.

Okay lang masaktan. Sabi nga nila, di mo mararamdaman ang saya at sarap kung hindi mo alam ang pakiramdam na masaktan. Masakit? Parang di mo kakayanin ang sakit? Kapit lang. Dyan ka tatatag. Dyan ka matututo. Dyan mo mas makikilala ang sarili mo. Damhin mo yung sakit. Tanggapin mo lahat ng sakit. Iiyak mo lahat ng sakit. Pero bumangon ka at punasan ang mga luha dahil hindi dito natatapos ang laban.

Hindi ko alam kung bakit at paanong nagtagpo ang di inaasahan, ang dilim at ang liwanag, ang araw at gabi. Hindi ko alam paano mo nagawa ang mga ‘yon. Hindi ko alam pano’ng ang isang tulad kong bato, nagawa mong mapaamo.

Ilang beses man akong lumayo, Ilang beses ka mang itaboy, langit at lupa ang nagbubuklod satin.  Sansinukob na nga siguro ang nagtutulak satin pabalik sa isa’t isa, nakakatawa, di’ba?

Sa bilyung bilyong tao sa mundo, isang yakap lang ang binabalik balikan at babalik-balikan ko. Isang tinig lang ang hinahanap-hanap at hahanap hanapin ko. Isang tao lang ang gugustuhin ko.

Saan at paano ba ako magsisimula? Ni hindi ko na nga alam san patungo ito. Pero isa lang ang alam ko...

Ito..

Dito..

Ngayon..