Çapulcu Devrimci

Sabahın derin sessizliği, uyku girmemiş kanlı gözler, telaşsız sessiz çırpınışlar. Kalbimin ritmi şarkının ritmine denk. Derin bir özlem sarıyor bedenimi, beynimin haykırışları bozuyor bu derin sessizliği, kimse duymasada ben şahit oluyorum bu çaresiz çırpınışlara. Yüzler çiziyorum zihnimde solgun, cansız, renksiz yüzler. Bakışlarında inanç, dudaklarında özlem, saçlarında aynı rüzgarın esintisi. Rüzgar çiziyorum saçlarına. Ruzgar da çırpınan saçlar telaşsız çırpınan bedenime denk. Aynı ritim aynı ahenk ama telaşsız.. Hiç telaş etmeden özlemek, sessizce çırpınıp telaşsız beklemek.

A ceylanım..

Ritimlerin ahengine kapılmışız, dünyadan aşağıya göç yoludur bu

Yağmurda yürümeye karar verdik. İt gibi aşığım. Tabi İt gibi ıslanacağım aklıma gelmiyor, gelse bile umrumda değil, aşığım.. Sahte aşklar ile donatılmış romantik dizi/film senaryolarındaki yağmurlu sahneyi hayal ediyorum. Sonuçta kaç kişiye nasip olur sevdiği kadınla yağmur da yürümek, dolu yağsa fark etmez diyeceğim ama fark ederdi muhakkak.

Yürüyoruz.. yüzünde ufak ufak yağmur damlaları. Damlalar yavaşça çenesinin altına doğru süzülüyor, ben de onlarla birlikte. ilk gördüğüm andaki gibi bakıyorum suratına gözlerimi alamıyorum, saçlarımdan akan yağmur suyu gözlerime kaçıyor elimle ovuşturup tekrar seyre dalıyorum rahmetle beslenen, bir toprak gibi güzelleşen o cemâlle.. yüzündeki damlalar sıklaşıyor parmaklarımın ikisini birleştirip tersiyle yüzünü siliyorum, yüzüne dokunuyorum, büyüleniyorum, ruhum kanatlanıyor...

Yol bitmiş, ben bitmişim, it gibi aşığım it gibi ıslak ama yağmur ısrarla devam ediyor.