𓆝

benim için, hatrım için son bi kere gülsen yanar içim.

şimdi galatada bi' meyhanede, aklım o zat-ı şahanede.

bir zamanlar birlikte ne kadar mutlu olduğumuzu unutamadığım için orada olduğumu biliyor muydu? bu düşüncelere kapılıp ona içerlediğimi daha sonra bakışlarımdan anladığını hissederdim. ya da galiba yalnızca hayal ederdim.

yaralarını kapatmak yerine açıkta bırakırsan insanların ellerine kolayca mikrop kapmanı sağlayacak yeğane silahı vermiş olursun. zehirli iğneyi. iğne asla zehre batırılmamıştır, onu tutan insanlar zehirlidirler. sonra dikiş izi kalır, o iz geçmiyor.

huzuru bulduğuna dair bir rivayet var, duymazdan geliyorum.

benden öncesi de vardı sonrası da olur, unut beni.

o gece saçlarım ağarmaya başladı. her şeye olan güvenimi kaybettim. herkesten şüpheleniyordum. dünyanın işleyişinde ki tüm umut, sempati ya da neşe kavramlarına sonsuza kadar yabancılaştım. bu gerçekten hayatımda belirleyici bi andı. sanki kafam yarılıp açıldı ve ondan itibaren insanlarla kurduğum herhangi bir etkileşim, o yaranın acımasına sebep oldu.

nasıl sabahları beklediğini anlat, sigara dumanına boğulduğun şarkıları fon müziği yapmak.