Yasin

Belki de biz, sevmemeliyiz...

İnsan 16 yaşındayken dünyayı değiştireceğini düşünür. 18 olduğunda düşünceleri sert bir kayaya çarpar. 20 yaşına geldiğinde hiçbir şey değiştiremeyeceğini anlar. 25 yaşında dünyanın onu değiştirdiğini fark eder. Ve insan 25 yaşında ölür, 75 yaşında gömülür.

Beni bırakırsan ölürüm diyenlerin ne kadar güzel yaşadıklarını gördü bu gözler. Daha nasıl gülsün?

Sezen Aksu’nun “git dedikten sonra gitme dur dediği yerdeyim.”

Yaşamayı bana sormayın, ben o zevki hiç tadamadım.

Bir insan daha kaç kere ölür? Ben defalarca öldüm. Ölümden korkum yok ölüme yürüyorum artık.

Hayatımı o kadar güzel siktiler ki, izlemekten başka hiçbir şey yapamadım.

Ben cehennemi yaşadım amına koyim beni hiçbir şey ile korkutamazsınız.

Ben, kafası güzel olduğunda bile gülemeyen bir insanım, canlı cenazeyim.

Benim bu hayattan alacağım çok şey var, hayatınsa benden alacağı bir tek canım.

En çok kendime kızıyorum artık. Bütün kavgalarım kendime karşı. Çünkü sana bu kadar anlamlar yükleyen bendim. Çünkü kendimden bile vazgeçtim senin için. Senin hatan yok, hepsini ben yaptım.

Bu karanlık böyle iyi, aferin Tanrıya

Artık nefes almak bile çok zor benim için

Hayatımın 24 yılı o kadar boktan ki geri kalanını görmeme gerek yok.

Rotamız mutluluktu velakin kaptanın kafası güzel çıktı...