Journey To The Unknown

Nagkakilala kami sa church. Actually I dont know kung paano kami naging close. Nahihiya ako sa kanyang lumapit dati kasi akala ko masungit sya, ayaw nya samin (ganun yung pagiisip ko) pero as time goes by nahihiya parin ako sa kanya syempre yung hiyang may respeto. Tapos binigyan nya ko ng mga task, kung saan nagbukas ng opportunity na lalo akong magbloom sa ministry, at sobra kong naenjoy yun. Lagi din nyang pinapakailaman yung lovelife ko at sobra kong naenjoy yun (habang tinatype ko to naiiyak nako, farout!!) tapos lagi pa kaming may reward sa kanya at sobra kong naenjoy yun. Nakakaenjoy kasama siya, kakwentuhan, lalo na pagpinagluluto nya kami ng mga pagkaing hindi tinipid ang mga sahog, nakakaenjoy yun. Kahit minsan binabash sya ng mga taong mahal nya nagsstay parin sya kung anong pagkakakilala namin sa kanya. Alam mo yung hindi sya nagbabago para sa tao, nagbabago sya dahil binago sya ni Lord. Dumating sa time na hindi na sya pinapansin ng kaibigan nya at kung anong masasakit ang sinasabi sa kanya, kahit ganun patuloy parin sya sa buhay. Ganun sya katatag lalo na kapag pagdating kay Lord. Kaso may nangyari, biglaan, walang nakaalam na pwede pala yun mangyari sa kanya. Lahat nabigla. Bigla nalang namanhid ang paa nya, sumakit ulo nya at nahimatay sya. Hindi na sya nagising. Hindi malinaw samin kung bakit nangyari yun. Basta ang alam namin masaya sya ng araw na yun, valentines day yun eh. Tinuturing na brain dead ang sitwasyon nya ngayon, halos 20% nalang ng utak nya ang gumagana, puso nalang nya ang nananatiling malakas. Kahit sa sitwasyon nya ngayon pinapakita parin talaga kung gaano kaimportante ang binigay nyang pagmamahal sa mga mahal nya, miski ito nalang ang nagiging lakas nya upang mabuhay. Sabi ng doctor, apparatus nalang ang nagbubuhay sa kanya. Di ko kaya, di ko na kaya pigilin ang luha ko habang tinatype ko to. Di ko kasi kayang mawala sya. Ayoko. Ayaw ko!!!!! Ayaw ko talaga😢😢😢😢😢 Sana magising na sya. Magiging ninang pa sya sa kasal ko, makikipaghabulan sya sa mga apo nya sakin. Magluluto pa sya ng bulalo. Hindi ko kayang mawala sya. Hindi naming kayang mawala sya. Gang ngayon hindi ko pa kayang tignan yung mga pictures nya. Naiiyak lang ako. Mahal ko sya. Mahal na mahal. Hindi ko sya kadugo. Basta minamahal ko sya.

Mayon Volcano. Actually nasa tyan na kami ng bulkan na yan, so parang "so close and yet so far" ang peg namin. Yung facility na yan ay hindi namin napasukan kasi nung time na yan hindi pa sila fully nakakarecover dahil "DAW" sa ash fall na nangyari. Well ok. Sa loob nung building ay may planetarium and history ng place ng albay at ng bulkan. This place is at the back part of Mayon, cause the front part is what they the Cagsawa Ruins, from there you cannot go near the bottom part of the Mayon because it is not safe and not so good, so we go around the volcano for about 1 hour just to get here. And ang gastos namin sa transpo? Wala. Hehehe. Because God send us a very kind person to take us there for free. My lesson/realization: Serving God comes with a great reward.

First time kong gumawa ng blog about travelling sa dinadami kong napuntahan, ngayon ko lang naisipang magshare. First of all I wanna share with you guys the places that I've been to. (Chronologically Arranged) * Batangas Port 😆 * Odiongan, Romblon * Boracay * Bicol, Albay * Legazpi, Albay * Lipa, Batangas * Tagaytay City * Oriental Mindoro * Occindental Mindoro * Puerto Galera * Baguio City * Iba, Zambales * Subic (Napadaan lang) * Quezon, Palawan * Puerto Princesa * Bauan, Batangas * Sorsogon * Northern Leyte * Southern Leyte * San Juanico Bridge 😆 * Surigao del Sur * Butuan City * Matina, Davao * Tanauan, Batangas * Dumaguete City * Cebu (Hindi pa kasama yung mga place na pinupuntahan ng turista and adventurista like Caves and Falls and different Islands next time nako gagawa ng list dun) I'm not just some type of gala-dito-gala-duon-girl. I am part of a group that teach children about the Gospel of our Lord. Every vacation, some churches from different part of Philippines send us letters in which they want us to come over to their place and make an activity like Daily Vacation Bible School for kids or Youth Camp. These Churches are uncapable to make such event because of finance problem or insufficient volunteers/members. My group is not popular and not as shine as gold to be found by people with kind heart to support us in our mission. We just work by ourselves and with our own pockets. We haven't receive donation, and if there are willing to donate feel free to contact me (#justsaying, not my intension to sat this and beg for your donation) My group is Scarlet Thread Philippines. Pinakamatagal kong stay sa isang lugar ay umabot ng isang buwan at ang pinakamabilis ay 3 araw. Madalas two weeks kasi nga nagtuturo kami sa mga bata. Hindi rin ako nakaranas na magstay sa mga hotel, bakit?, kasi mahal! So ang nangyayari sa mga church kami nagsstay or sa mga bahay ng member nung church so its Free!! Isa sa mga pinakamahalagang bagay na lagi kong hinahanap at kayo din sa inyong pagtravel ay MAGANDANG COMFORT ROOM. Kahit sa buhangin ako matulog o kaya sa bubong ng jeep basta maganda at maayos yung cr masaya nako. Share ko lang yung experience ko sa isang place in which we have to stay there for a week and yung cr nung bahay ay not so good. Kurtina yung pangharang and nasa kusina pa. So pag nagpoopoo ka and at the same time may kabag ka naku mahihiya ka talaga. Sa pagtravel ko hindi ko hilig at ayaw ko talaga sa lahat yung may hawak hawak akong bag or magdadala ako ng maleta. No no yan sakin. Lagi akong naka bag pack or I should say BAG PACK and mayroong sling bag. Ayaw ko kasi ng istorbo sa kamay. Mamaya makalimutan ko yung mga hawak ko eh. Hindi ako nagdadala ng mga damit na alam kung hindi ko din masusuot. Like Dress and skirts. Ang dala ko ay mga tshirts, shorts and pants na good for one week. Yung mga gamit ko for shower or anything ay laging nakalagay sa isang pouch, kaya minsan ang sabi nila yung bag ko ay ang laman din ay bag. Haha😅 Isa sa mga dapat gawin kapag nasa isang lugar ka ay dapat humble ka wag ka yung taong hambog na parang alam na lahat. Dapat open ka sa lahat ng dapat matutunan and be excited sa mga taong makakasalamuha mo. And wag mahiyang magtanung. Pero minsan ako gusto ko yung tipong naligaw tapos may nadiscover na must-view places. Try nyo pero wag nyo sadyain. Smile and spread the love. Sana maging guide sa inyo yung some of my experience sa pagtravel

Farout kanina. Hays napagod ako sa pagiging asar sa kanya(boy) kasi ba naman, maasar ako tas magsosorry sya tapos bigla naman syang maasar tapos ako naman magsosorry tapos maaasar ako kasi di nya ko pinapanasin tapos sya naman magsosorry. Halos 1hr kaming ganun. Tapos pagkahatid nya sakin sa bahay. Saka namin narealize ang abnormal namin. Nakakapagod yung sorry ka ng sorry tapos maaasar ka ng maaasar. Pero masaya hahaha. Ewan ko abnormal ngayong araw. Eto namang lalaki sa tabi ko tawa ng tawa habang tinatype ko to. Wala lang gusto ko lang magtype. 😈

May nagtext sakin sabi Unknown : Ga... Me: musta? (Pero simula palang hindi na ako naniniwala na sya yun) Unknown: Mis na kita, may globe o tm ka ba na number. Me: Ikaw ba talaga yan? Unknown: Cnu kaba? Ano name mo. Me: Nanloloko ka lang ata eh. Then hindi na sya nagreply. Abnoy ba sya, kung manloloko lang sya ang lakas naman ng loob nyang tawagin akong ga at kung si kuya jun talaga yun ang lakas naman ng loob nyang magtext ng parang wala lang nangyari sa loob ng isang taon na hindi sya nagtetext or tumawag man lang, o kaya batiin ako ng Merry Christmas, Happy New Year, Happy Valentines day, Happy birthday, sobra sya ah. Im Done of dealing with kuya jun. tapos na ko sa mga pangiiwan nya sa ere. Kaya hindi na uubra sakin ang miss you miss you nya. After ng text na yun, lalo akong nagalit sa kanya. Naalala ko yung mga panahon na kinikilig ako sa kanya at napapatanung ako ng bakit. Hays

Don't read me please. Cause I dont know what to say. Happy naman ako, kontento na ko sa kung ano meron ako, sa kung ano nangyayari ngayon sa buhay ko. Wala ng pero pero. I can feel that I am loved and now I can love (thanks for that). Well everyday lagi may bago, kaya hindi narin nakakasawa. Minsan lumelevel up minsan yeah may down moments pero thankful kasi nagbigay si Lord ng tutulong. Nagbigay din si Lord ng taong hindi ako sinusukuan, kahit abnoy ako. Well patience is a virtue, sa tagal ng pagaantay naging maganda ang kung anong meron man samin ngayon, nagantay sya at syempre nagantay din ako, tinignan ko talaga kung magtatagal sya. Kahit na feeling ko sa unang taon nya he betray me (gang ngayon masakit sa feeling na hindi talaga sya loyal, for me kasi being loyal to a person is showing how you really love that person, so sa case namin feeling ko hindi nya ko talaga mahal kaya hanggang ngayon talaga may doubt ako sa kanya. Mawawala lang to pag sinabi nya yung totoo hindi kasi sya nagsasabi I can feel that. The truth will set me free, free from my doubts) Kahit ganun, aaminin ko ayaw ko syang mawala. Gusto ko jan parin sya para sakin. Ako lang sa puso nya, ako lang maganda pa sa kanya. Mahalaga sya sakin. Gusto ko sya kasama in the future:) kahit hindi ko sya pansinin gusto ko sya parin unang papansin sakin. Kahit magkaaway kami sya lang gusto kong lalambing sakin. Gusto ko importante din ako para sa kanya. Selfish ko. Ayaw ko naman malaman nya ang mga to. Baka kasi isipin nya easy to get lang pala ko tapos baka i-take for granted nya lang ako. Ayaw ko nun aba. Nakakababa ng love yung ganun, yung love nya para sakin baka manghina. Kaya shut up nalang ako. Nandito lang naman ako eh naghihintay din, sya lang din naman hinihintay ko eh, hinihintay ko nagagawa sya ng MALAKING MOVE para yung bagay na meron man samin ay lumevel up at magkaroon narin ng label. Sya lang talaga hinihintay ko. May feelings na eh, mutually, effort nalang talaga para sa label, para narin sa validation sa mga time na lagi kami magkasama para wala na rin paki yung iba at wala narin masay kasi may label na. Just an effort please. Actually gusto ko na talaga yun, para legal narin. Hays. Kelan pa kaya yun. Time time kelan ka pa darating.

May nagpaalala sakin kung updated daw ba tong account nato. Well, ngayon updated na ulit sya.

When your body is too heavy and you can no longer carry it easily. Fat girls feel like....

Trying to capture the sun as it hides:)