Ilaw (short spoken poetry)
Ang ganda ng mga ilaw diba? Ganyan din ang buhay ko noong mga panahong kasama pa kita. Kasama pa kitang pagmasdan ang mga ilaw na hindi nakakasawang titigan. At habang pinagmamasdan ko ito, ikaw lagi ang laman ng isipan.
Kapag nilalamon na ako ng kadiliman. Isang ngiti mo lamang tila ba nagliliwanag na ang kalangitan. Kaya ang dala mong liwanag ay akin laging sinusundan. Pero ang liwanag ng ilaw na iyong dala ay napupundi rin pala.
Sinubukan kong palitan ng bagong baterya pero wala pa rin pala. Sinubukan kong ayusin ito, pero ako na ay tinalikuran mo. Pinagsawalang bahala mo ang pagmamaka-awa ko. Kaya ako’y naiwang lumuluha habang pinagmamasdan ang ilaw na ating laging pinagmamasdan.
Mas dumilim ang mundo ko na dati lang ay patay sindi. Nawalan ng buhay ang lahat ng ilaw na dati ang liwanag ay sobrang tindi. At hindi ako ganoon katanga, para ang mga ito ay sa akin isisi. Dahil mahal, ikaw rin.
Ang mga ilaw sa dating tagpuan. Ay lahat na ay nagsipundihan. At ang mga luha ko ay unti unti nang nagbabaksakan. Lahat ng tao na nandito, ako ay pinagmamasdan at dinaraanan, wala man nagsabi na ako ay tumahan.
Ganyan kadilim ang mundo ko. Napagtanto kong wala akong malalapitan sa oras ng kadiliman. Dahil ang ilaw ko ay wala na. Iniwan akong nag iisa
germansingergirl
s-u-f-j-a-n-s-t-e-v-e-n-s
prguitarman
2087
gummygunk
yousharknotpass
