Əgər atanız, qardaşınız və ya yoldaşınız hələ də həyatdadırsa, işdən, çöldən evə gəldikləri zaman incitməyin. Qadın olaraq bilmədiyiniz bəlkə də o qədər psixaloji çətinliklər var ki, iş həyatında, dost həyatında, kişilərin ümumən evdən kənardakı həyatında. Çöldə yaşananlar o qədər qorxuncdur ki, evə gəldikləri zaman istədikləri tək şey anlayışdır, dəstəkdir, hüzurdur. Problemlərdən qaçarkən evdə də bunları danışmaq onlar üçün yorucudur. Uşaqlıqdan “sən kişisən, kişi ağlamaz, kişi qorxmaz, kişi danışmaz” deyərək hər şeyi onlar üçün utandırıcı vəziyyət kimi qəbul edərək böyüyürlər və öz ailələri olduğu zaman bu onlar üçün çətin olur. Nəticədə hisslərini ifadə etməyi yox, içində saxlamağı öyrənirlər. Ona görə də bəzən sadə görünən “Nə olub ?”, “Niyə susursan ?” suallarına belə cavab verməkdə çətinlik çəkirlər. Çünki illərlə hisslərini gizlətmək onlara güc kimi öyrədilib. Bəzən evə gələndə onların ehtiyacı həll yolu yox, sadəcə rahat nəfəs ala biləcəkləri bir mühit olur. Elə bir yer ki, özlərini sübut etməyə məcbur qalmasınlar, yorğunluqlarını gizlətməsinlər, bir anlıq da olsa mübarizəni dayandıra bilsinlər. Çünki hər insanın, qadın və ya kişi olmasından asılı olmayaraq, anlayışa, dəstəyə və dinlənilməyə ehtiyacı var. Güclü görünən insanlar da yorulur. Sadəcə bunu göstərməkdə daha çox çətinlik çəkirlər və bəzən bir insanın gün ərzində eşitdiyi ən qiymətli cümlə heç bir məsləhət olmur. Sadəcə, “Yorulmusan, gəl bir az dincəl” olur.