"ölmüş bir süvarisin, atın hâlâ koşuyor."

“geyiğin ayağında kocaman bir taş yarası, bakıp üzülüyorsun. ama nasıl kaçmış. koşmasaymış ölürmüş o geyik, sana anlatamaz. üzülme. o yara iyi ki var.”

Ahîrâ sen kimsin biliyor musun? cebimde iki cümle varsa ve biri uzun ve anlamsız, biri kısa ve ağlatıyorsa; aklımda bir yer varsa biri dizimin dibiyse ama dokunmuyorsa yarama, biri uzak ama iyi geliyorsa acılarıma.. önümde iki bardak çay varsa ve biri soğuksa, birinin tütüyorsa buharı hep; önümde iki sokak varsa ve biri boş ve tenha, birinde çocuklar oyun oynuyor, zıplıyorsa; evim varsa ve iki pencereliyse biri kapalı biri açıksa, birinden eve güneş giriyor ben o güneşle yeşeriyorsam.. sen ikinci seçeneğim kadarsın.

ali şu kafam o kadar ağır ki benim. sanki bir şair ceketini omzuma asmış. cepleri yerine ulaşmamış mektuplarla dolu. sen gördün mü kamburumu.

"füsun, hani demiştin ya yaşın otuza vurunca yük biner omuzuna diye. ben de sana yaşım çocuk ama yüküm ağır demiştim. bu gece sanki otuz yaşındayım füsun."

insan kendi içinde kendine çarpınca, kalkıp devam edemiyor ki züleyha.