“Yanılmış olmanın acısını anlamıyorlar. Umulmadık bir anda yanılmış olmanın acısını. Bundaki dayanılmazlığı."

Kusurlarımızla bizi seven birisi olmayacak.

Oluyormuş..

Tam şu an gitme imkanınız olsa nerede olmak isterdiniz?

onun çenesiyle boynu arasında kalan huzurlu ve naif ten kokusunun olduğu beni orada ömür boyu tutabileceğine inandığım girintisinin tamda dibinde..

Şimdi ne olacak biliyor musun? Sen pişman, ben unutmuş.

ağlarken sesin çıkmasın diye tuttuğun nefeste, kaç kez boğulup ölmek istedin?

çok yorgunum ve bu fiziksel değil.

Beni anlamana o kadar çok ihtiyacım var ki.

Beni duymana o kadar çok ihtiyacım var ki.

Beni görmene o kadar çok ihtiyacım var ki.

Biz bunu hiç haketmedik ki..

elbet bir gün bahsedicem sana, unutmak istediğim olaylardan

sonra kaçıp gitmek isteyeceksin, gözlerin kararacak, aklımız karışacak. Ve sonrasında, elbet bende bahsedicem sana unutmak istediğim yalanlardan, yananlardan, yer altından'

“Dünya hassas kalpler için bir cehennemdir.”

Omzuma dokunsalar yıkılacağım, öyle kıyısında yaşıyorum her şeyin.

Çağan Şengül'ün "ne olur ölme içimde" deyişi kadar çaresiz, öyle apansız bir durumdayım..