B U R E A U P O L

Wat betekent het om levende wezens niet langer als leven te zien, maar als iets om te consumeren?

"Born For Nothing is een pijnlijke, tot nadenken stemmende performance over onze omgang met levende wezens, lees: dieren. Maar ook mensen. Heerema schept een wereld die zich beweegt op de grens tussen leven en dood, tussen klinisch automatisme en radicaal rollenspel, het is de dystopische wereld van Orwells visionaire roman 1984. En toch, ondanks die hardheid schuilt er ook mededogen in, en verlangen naar zachtheid." Theaterkrant

We laten de absurditeit, humor en creativiteit van TikTok zien, maar stellen ook vragen. Wat betekent het om constant gevoed te worden door algoritmes? Waar eindigt jouw eigen binnenwereld, en waar begint de invloed van een platform dat denkt te weten wat jij wilt zien? In For You botsen de vluchtigheid van online cultuur en de diepgang van theater op elkaar.

For You wordt ontwikkeld door Booi Kluiving en productiehuis Feikes Huis, samen met een team van performers, makers en experts op het gebied van AI en performatieve technologie.

In mei 2025 presenteerden we de pilot bij De Toneelmakerij aan een publiek afkomstig uit zowel de on- als offline wereld. Met For You onderzoeken we hoe storytelling zich aanpast aan een veranderende werkelijkheid – en creëren we een nieuwe, genre-overstijgende kunstvorm. mede mogelijk gemaakt door een bijdrage van Cultuurloket DigitALL.

Langzaamaan kruipen planten door de kieren van de muren. Beetje bij beetje brokkelt de achterwand af. Reusachtige golven overspoelen de stoelen. Er ontstaat zelfs nieuw leven. Een zelfgeknutselde, heel precieze miniatuurversie van de theaterzaal transformeert tot een nieuwe wereld. Plankton nodigt je uit tot groter denken, maar dan op microschaal, voor iedereen vanaf 6 jaar.

Regie, decorontwerp: Plankton Spel: Sonja van Ojen, Hendrik Kegels Compositie: Harpo ‘t Hart Eindregie: Joeri Heegstra Dramaturgie: Pol Eggermont Decorbouw: Nick Bos, Vincent van Ojen, Dominique van de Zande, Plankton Lichtontwerp: Plankton Techniek: Asun Gaaikema , Wieke van Rosmalen Productie: Pascal Kijzer

Een wereld waait voorbij. In een landschap van dansende stukken stof, plastic zakken en zwevende kubussen dwalen twee aandoenlijke figuren die het gevecht tegen wind allang verloren hebben maar niet zullen opgeven. Hoe verhouden we ons tot iets dat vruchtbaar maar ook destructief is?  

Tochtgat speelt met de esthetiek van gedrapeerde stoffen op schilderijen van Rubens, de herkenbare humor van slapstick en de impact van levensgrote moderne beeldende kunstwerken. 

"Sprookjesachtige feëerieke taferelen van een dansende wc-rol tot gevaarlijke monsters van een grijze XXXL- grijze vuilniszak. Jef Van gestel en Peter Vandemeulebroecke onderscheiden zich als originele performers die volstrekt eigenzinnig theater maken. Zonder woorden, maar met een enorme, vooral fysieke zeggingskracht." ★★★★ De Volkskrant

"In deze voorstelling komen materialen magisch tot leven. Een heerlijke speelse associatieve verbeelding wordt losgelaten op de wisselwerking tussen mens en materie. […] Maar wat dit duo geweldig beheerst is objecten zo virtuoos manipuleren dat deze zich tegen hen lijken te keren. De luchtblazers vergroten deze fysieke slapstick uit." De Groene Amsterdammer

"Hun werk is beeldend en fysiek en nodigt uit op verrassende wijzen naar het alledaagse te kijken. Vandemeulebroecke en Van gestel tonen eveneens hoe wind de lelijkheid, nietszeggendheid of levenloosheid van objecten kan transformeren. Een rol wc-papier rekt zich uit, beweegt even in de wervelende patronen van het lint van een turnster, om zich vervolgens als een monster ineen te verfrommelen. Aluminiumfolie dat zich uit een spleet loswringt vouwt zich draaiend op in de lucht en begint het licht als een discobal te reflecteren. Lange stukken tule tollen in een sierlijk gevecht om elkaar heen als Chinese draken." Theaterkrant

De makers staan aan het begin van hun creatieproces en maken de bezoekers hier deelgenoot van. Verwacht nieuwe concepten, experimenten en work-in-progress in een route, startend in het Perdu theater, en eindigend in de Brakke Grond.

Met: Marieke Heerema / WYF / Samuel Baidoo / Rodrigo Batista / Lotte Boonstra / Jef Van gestel / Josse Vessies.

In deze locatievoorstelling zoomen we in op de fysieke interne monoloog van een man en zijn tegenstribbelende kompaan. Je wordt ondergedompeld in een absurde wereld waarin het gewicht dat je met je meedraagt verbeeld wordt. Verwacht een beeldenstorm die leest als een gedicht en die je langs acrobatische virtuoze hoogtepunten laat komen.

In het sterke ‘It Really Hurts When Your Head Hits the Concrete’ is het aan de toeschouwer om te associëren. Mannenduo Nick Deroo en Tom de Ronde spelen woordeloos een verhaal met wrange ondertoon, doorspekt met komische scènes. ★★★★☆ de Volkskrant Recensie Volkskrant door Annette Embrechts

"De 4,54 miljard jaar durende geschiedenis van de aarde in prachtig ontroerend theater vervat." Volkskrant Lees hier de recensie

"Zo wordt Er rent een berg voorbij een soort planetaire opera waarin de onvoorstelbare nietigheid van de mens ten opzichte van machtige natuurlijke ontwikkelingen centraal staat." NRC Lees hier de recensie

Er rent een berg voorbij is genomineerd voor de BNG Theaterprijs 2024.

Uit het juryrapport: Met deze voorstelling bouwt dit jonge objecttheater-collectief verder aan haar unieke handtekening: objecttheater waarin de hoofdrol is weggelegd voor de dingen om ons heen in plaats van voor de mens. Hiermee zijn zij een belangrijke invloed in de doorontwikkeling van objecttheater. 

De voorstelling was tijdens het Nederlands Theater Festival 2024 te zien.

Lexje groeit op in een traditioneel Fries dorp, met zijn strenggelovige Friese moeder, zijn Franse vader en twee oudere broers. Met oneindige nieuwsgierigheid stelt hij van jongs af aan grote vragen, maar behalve zijn Pake wil eigenlijk niemand die horen. Het wordt de jongen steeds pijnlijker duidelijk dat hij anders is dan zijn omgeving. Gelukkig vindt hij troost bij Freddy Mercury, de hond van de buren en in zijn grote fantasie. Maar dan slaat het lot toe. Naarmate Lex ouder wordt neemt iedereen steeds meer afstand van hem. Hij begrijpt niet waarom alles gaat zoals het gaat. Als tiener wordt zijn eenzaamheid ondraaglijk en zijn kinderlijke verwondering slaat om in rebellie, onhandelbaar gedrag en een steeds grotere existentiële wanhoop.

"Prachtige fijngevoeligheid in een grimmig verhaal" Theaterkrant

"Je gelooft direct in het ontwapenende mannetje in Winterwater, ook al is het een pop" Het parool

Enter New Babylon is a Mixed Reality Installation with four worlds, where the audience can experience a contemporary reflection on New Babylon. New Babylon is a project that Dutch artist Constant Nieuwenhuys (1920-2005) created in the sixties. With New Babylon Constant formulates a vision of the future. The project comprises a multitude of sketches, drawings, texts, models and constructions proposing a futuristic city in which the means of production becomes collective property and the nomadic, creative and playful human takes the center stage. The inhabitants are invited to discover and enact their playful human nature.

Video artist Dennis Molema has transformed Constant’s Grote gele sector (1967) into a digital 3D model to serve a virtual location for Enter New Babylon. Originally, Grote gele sector is a three-dimensional scale model.

Six writers from Poetry Circle Nowhere spent three months working with six designers from the HKU. They experimented with the possibilities of virtual and mixed reality and developed four completely different experiences, reflecting on New Babylon. Scenographer Guus van Geffen built an installation in which the visitor experiences the worlds and subsequently also becomes a spectator of other visitors who enter the VR worlds

Enter New Babylon is a co-production of Fondation Constant, Over het IJ Producties, Hogeschool voor de Kunsten Utrecht, Poetry Circle Nowhere and Feikes Huis. Writers: Jasper Albinus, Steff Geelen, Roziena Salihu, Nabil Thkidousset, Nina Vermeulen, Luna Wicks Designers: Emma Bourguignon, Juriaan Gregor, Morgan Henry, Bianca Lurvink, Aina Roca, René ‘t Hart Design 3D model Grote gele sector: Dennis Molema Artistic team: Pol Eggermont, Guus van Geffen, Kim van der Horst, Dennis Molema, Lisa Weeda Advisor technical dramaturgy, coach concept development: Joris Weijdom VR Designer: Frank Bosma Scenography: Guus van Geffen Sound Design: Jorg Schellekens Production Leader: Leonie Baars Location manager: Ruben Coers

Location

Over het IJ festival, Amsterdam | July 9 till18, 2021 IMPAKT, Utrecht | September 29 till October 15, 2022 Tetem, Enschede | November 10th till December 3, 2023

Een surreële fysieke voorstelling. Absurd, dromerig en humoristisch. Een filmische blik over het gevoel van nooit ergens aankomen. In werkelijkheid zijn we vaker onderweg dan dat we ergens arriveren. We zijn altijd op zoek. We streven naar geluk. We snakken naar liefde. We pogen. We hopen. We dromen. We wensen. We verlangen.

Concept & creatie DeRonde/Deroo Performance Nick Deroo, Tom de Ronde & Amber Veltman Geluidsontwerp Jethro Cooke Lichtontwerp Grischa Runge Kostuums Karen de Meijer & Marrit van der Burgt Eindregie Jef Van gestel Dramaturgie Pol Eggermont Fotografie & video Joshua Walter Techniek Jasper Kayser & Titus Duitshof Productie DeRonde/Deroo Coproductie Feikes Huis

Of is het stiekem gewoon op een leuke manier spannend? En wat zou er allemaal in het donker verstopt zitten? Een krokodil of een bananensoes? Een hijskraan of een tandenborstel?

‘de derde productie van Plankton – de naam die Van Ojen en Kegels aan hun samenwerkingsverband hebben gegeven – wederom speels, vreemd en tegelijkertijd ontzettend herkenbaar jeugdtheater oplevert waarin de mens zich ploeterend verhoudt tot zijn opstandige omgeving. Of is het andersom: verhoudt de omgeving zich ploeterend toch de opstandige mens?’ Theaterkrant.

Voor de vijfde keer organiseren Feikes Huis en de Brakke Grond samen Puppet Playground: een theatercarrousel van vooruitstrevende beeldende theatermakers. Ontdek nieuwe concepten, experimenten en work-in-progress in een route door ons gehele gebouw. Met o.a. mime, performancekunst en poppenspel door Rachid Laachir en een project rondom rouw door Collectief Elan(d).

WhisperingWieke, LynnieZ & Ay_mazing willen meer volgers. Ze besluiten zich op te geven voor de SatisFactory. Een content-farm die hen belooft om ze om te toveren van compleet onbekende content-creators tot wereldberoemde ASMR-tists. Al snel komen ze erachter dat hoe sensationeler ze zijn, hoe meer volgers ze aan zich verbinden. Langzaamaan zie je ze kapotgaan aan de content die ze zelf creëren.

Het fenomeen ASMR (Autonomous Sensory Meridian Response). Je weet wel, dat tintelende gevoel wat je krijgt als je ziet hoe kleine stukjes zeep van een groot blok worden afgesneden met een stanleymes.

“De personages worden met slechts een aantal kneepjes en ingrepen uitgediept tot driedimensionale karakters, waardoor je volledig begrijpt dat stoppen niet zomaar een optie is, dat ze iets te bewijzen hebben, en dat ze uiteindelijk reageren vanuit een soort instinct. De dedicatie waarmee ze op een gegeven moment de opdrachten uitvoeren, en daarin over lijken gaan, heeft een Lord of the Flies-achtig randje. Dat vleugje cynisme, gespeeld op de lach, geeft de voorstelling net de pit die het nodig heeft.” (…) “Goede bonus, tot slot, is dat alle ASMR-content die de actrices live creëren, daadwerkelijk een ASMR-effect hebben. Het geschuur en geritsel tegen de microfoons geeft je de rillingen.” Theaterkrant

DEEG een nieuwe beeldende creatie van Peter Vandemeulebroecke en Jef Van gestel op het snijvlak tussen beeldende kunst, performance en fysiek theater. Het is een caleidoscopische beeldenmachine over hoe de mens voortdurend zijn wereld probeert vorm te geven.

“Ze spelen, en hun spelplezier is heerlijk om mee te maken. Ze bouwen taferelen die als stillevens mooie beelden opleveren, zoals een hangende takkenbos die in aangeblazen meelrook schittert. Het zijn feeërieke plaatjes, die echter minder lieflijk zijn door de kloppende geluiden op de klankband, ritmisch, als van een boktor, percussieklanken die in de loop van de voorstelling, steeds feller, holler, dreigender klinken.” Theaterkrant

“De voorstelling wordt steeds grotesker; vanuit bewegingstheater ontstaat langzaamaan pure beeldende kunst. We zien dan toneelbeelden waarin klank en licht een bijna futuristisch wereld oproepen. Op een gegeven moment lijkt Vandemeulebroecke zelfs op Atlas, die een kapotte aarde op zijn schouders draagt.” ★★★★ de Volkskrant

“Belgisch mime-duo maakt er een losgeslagen bende van. (…) Met de lijven vol verf, meel en deeg poseren ze in militante, triomfantelijke tableaux vivants, fraai uitgelicht, in een bad van unheimische klanken.” **** NRC

“Er is – ook in de opgeroepen beelden – een zweem van lijden en overgave. Dat maakt Deeg veel meer dan een uitzinnig staaltje ‘creatief met deeg’.” De Groene Amsterdammer

De tiende editie van het open atelier. Van 6 t/m 11 juni in de studio's van Likeminds in Amsterdam Noord. Zeven makers experimenteren met online/live, mocap, live cinema, VR, mechanica, bewakingscamera's en meer.

Ontdek nieuwe concepten, experimenten en work-in-progress in een route door de Brakke Grond in Amsterdam.

Het theater wordt een digitaal-analoog lab waarin geknipt en geplakt wordt maar ook fysiek gespeeld en digitaal gecreëerd. De Memers maakt de typische dynamiek van constante deconstructie, transformatie en verspreiding van creatieve content (zoals de meme) op het internet zichtbaar. Met De Memers creëert Booi een eigenzinnig avontuur in zijn ‘digitale Memesphere’ op de theatervloer.

"De voorstelling heeft dezelfde repetitieve, maar toch verslavende opbouw als een internetsessie waarin je maar blijft doorklikken.(...) Mede door het schaamteloze, nerdy spel van Lindsay Zwaan, Maurice Vonk, Brent de Vries en Wieke van Rosmalen is de grapdichtheid behoorlijk hoog."- NRC

“Na KEK(2018) weet Kluiving ook nu weer zijn fascinatie voor online subculturen en gebruiken naar een helder doorgevoerd theatraal concept te vertalen. Daarachter schuilt een universele exploratie over betekenis geven en betekenisvol zijn.” - Theaterkrant over Let’s Play.