hayir yani en boktani da anlatacak tek bir kimsem de yok

aslinda epey de direndim aglamamak icin

donup dolasip ayni noktaya gelmekten aci verici bir sey yok

kendini hep hakli olarak gor

ne soylediklerin dokundu ne de oylece gidisimi izlemis olman

kendimi yuk hissederken tum yukleri omuzlarimda tasidim

hani her zaman birbirimize donmenin bir yolunu bulmustuk

ne bir adim ileri gidebildim ne de bir adim geri.

uzerinden kac sene gecerse gecsin bitmiyormus aci

ve biri gunah kadar guzeldi

kan canagi gozlerimin ici

icindeki boslugu doldurmak icin olan kisa bir cozum gibi hissediyorum

inan hicbiri bir sen degil

denize bakan evler gibiyim seninle.

bilirsin sevmem siir okumayi ama artik ardina koydugum hikaye bizim hikayemiz oluyor.