smutna wersja mnie

“– My nie umrzemy – szepnęła… – Nie. My nie. Tylko czas. Przeklęty czas. On zawsze umiera. My żyjemy. My zawsze żyjemy. Kiedy się budzisz, jest wiosna, a gdy zasypiasz, jest jesień, a tysiąc razy między jednym a drugim są zimy i lata, a jeśli dostatecznie mocno się kochamy, będziemy wieczni i niezniszczalni jak bicie serca i deszcz, i wiatr, a to dużo.”

“Są drogi, którymi się nie podąża. Są armie, których się nie atakuje. Są twierdze, których się nie szturmuje. Są tereny, o które się nie walczy…”

“Gramy komedię życia, ale jesteśmy bardziej martwi niż żywi.”

“Prawda jest taka, że niemal każdy związek ma swoje słabe punkty. Szczeliny i pęknięcia. To nie znaczy, że jest bezwartościowy czy zły. Wiemy, że wszystko w naszym życiu jest złożone i że dominują w nim różne odcienie szarości. A mimo to oczekujemy, że nasze relacje będą proste i nieskazitelne.”

“If you ever find yourself in the wrong story, leave.”

"(...) jeśli ktoś nie doświadczał bliskości w sposób właściwy albo miał jej za mało, to ma w sobie ogromną tęsknotę za nią, ale jest też w nim jakaś część, która nauczyła się bez tej bliskości żyć. I kiedy spotyka człowieka, który mógłby mu ją ofiarować, to może nie być w stanie jej przyjąć, bo nie będzie mu umiał zaufać. W sumie dlaczego miałby, skoro jego doświadczenia są inne?

“(…) jesteśmy zbudowani z obron, z tarcz i zbroi, jesteśmy miastami, których architektura sprowadza się do murów, baszt i fortyfikacji; państwami bunkrów.”

“Co u mnie? Chyba w porządku. Tylko czasami, tak znienacka poleci kilka łez po policzku. Tłumaczę sobie, że to przez wiatr, ale nie mogę dopuścić do siebie myśli że ten wiatr nazywa się rozczarowaniem.”

Nie pamiętam nawet o co poszło między nami. Było to parę niedomówień, niewysłanych wiadomości, kilkadziesiąt godzin ciszy, za dużo myśli, może i cała wina leżała po mojej stronie - nie wiem. Jednego jestem pewien, nie byliśmy ze sobą zgodni, któreś z nas miało za wiele dumy w sobie, nie dogadaliśmy się. Czasem kiedy ludzie nie potrafią się porozumieć muszą od siebie odejść. Inaczej wzajemnie będą sie niszczyć.

"Najgorsza rzecz, jaką ludzie mogą sobie robić, to nie wyjaśnić do końca tego, co ich zabolało. To odcinać się od rozmowy, obrażać, uciekać, wyjeżdżać. Chyba że im nie zależy na porozumieniu".

“Odchodziłam od wielu ludzi, wiele razy. Chciałabym spotkać kogoś, przy kim będę chciała zostać. Nie odejść i ewentualnie wrócić. Zostać i czuć się na tyle bezpiecznie, żeby przestać uciekać.”

“Słyszałem wiele takich tekstów przez całe życie, typu: Człowiek się uczy na błędach. Co nie zabije to wzmocni. Podróże kształcą. To wszystko nieprawda. Nie podpisałbym się pod tym i moim dzieciom bym tego nie powiedział. Bo jestem psychologiem od 25 lat i znam ludzi, którzy potrafią 10 lat walić głową w ścianę. I ciągle są zdziwieni, że ich głowa boli, a ściana stoi. Także człowiek się uczy na błędach wtedy kiedy wie, że je popełnia. Podróże kształcą? Tak, ale tylko wykształconych ludzi. Ludzie jadą do Egiptu, stoją pod piramidami i mówią: Patrz jaka niska, wyższa się wydawała. I to jest koniec refleksji na temat 3 tysięcy lat historii. Jadą do Meksyku i na pytanie ‚Jak było?’ mówią: Meksyk jak Meksyk ciepło było. (…) No i co nie zabije to wzmocni. To nieprawda. Co nie zabije, to nie zabije, wcale nie musi wzmacniać. Potrafi sponiewierać i zostać na całe życie.”

“Na twoim miejscu nie zarzucałbym zbyt wielu kotwic. Łańcuchy mogą się zaplątać.”

“Udaje mi się przezwyciężać swoje małe słabości, ale ponoszę klęskę w sprawach ważnych. Roztaczam wokół siebie aurę kobiety niezależnej, choć rozpaczliwie potrzebuje kogoś obok siebie.”

“Rozmawia ze mną o wolności, mówi, że mu jej brak. Mówi, że podcinam mu skrzydła. (…) A myślałam, że to ja jestem jego wolnością, że to ja jestem jego skrzydłami…”