çok sevdiğin birinin o sevgiyi lime lime edişini çaresizce seyretmek o sevgiyi korumak için ellerinle kollarınla göğsünle can siperane çırpınmak ama onun yine de bir punduna getirip o sevgiyi zalimce hoyratça harcaması doğraması hiç çekinmeden indirmesi bıçağı. tamam bu kadarcık bi parçacık ufacık kalsın hiç değilse diye neredeyse yalvaracak gibi olman. ben onu ellerimle ben onu çocuk gibi çiçek gibi büyüttüm bir saç tokası bir taç yaprağı kalsın elimde bari hafifçe sevseydim seni ne olurdu sana ne zararı vardı bu sevginin diye sorman ama onun dönmüş gözü ve bileğinin kuvvetiyle o bıçağı o bir bıçağı kullanmakta ne kadar mahirmiș meğer havaya fırlatıp tutarak birtakım yersiz ucuz șovlar yaparak o bıçakla. sevgini kuş kadar bile bırakmayıșı sana. kendine ben bu caniyi niçin sevmiș sevebilmișim acaba diye sorman. sorunun boşlukta yankılanıp sana dönmesi. sorunun seken bi kurşun gibi seni alnından vurması. seni seveceğime keşke kaşımı üfleyerek yiyen bi lağım faresini sevseydim dedirtmesi nihayet. ve belki de kalbimde ur belki de kalbimde bi kamburdu bu sevgi beni kurtardı ne iyi etti hafifliği.