bu içimi saran bi aşk hikayesi, yüzümü güldüren sıcak ve sahici

girdiğin her savaşı kazan, benim karşımda diz çökeceksin. bu sokakta denk gelmeyelim.

Avuç içini ve yüzündeki en küçük noktayı bile ezberlemek istiyorum. Buna aşk diyemezsiniz, az kalır. Ve bu biraz delilik.

Kalpten söylenmiş cümleler duymaya, içten gelmiş hediyelere, verilen sözlerin tutulduğunu görmeye, inanmaya, gerçek sevgiye büyük bir hasret duyuyorum.

kanadını mı kırdım, kıyamazken.

Size zamanını ayırmayan birine asla kendinizi harcatmayın.

“Önceden hissetmeyi başarıyordum. Şimdi hissetmiyorum. Ne duygumu yaşayıp ağlayabiliyorum, ne de dolusuyla gülebiliyorum. Ben biraz duygusuz, fazla umursamaz oldum. Zararım kendime, en çok içime attıklarımı susmuşum. Anlatmak ya da anlamak istemiyorum. Kaldım, kendimle.”

her şeyi miyav diyerek geçiştiresim var

Kırıldın. Aynı yerden daha kaç kez kırılabileceğini düşünürken başka yerden kırıldın. Tutunduğun dallar zaten kırıktı. Düştün.

Bugün senin için birşey yapmıyorsam, dün elimden geleni yaptığım içindir.

Bir şeylerin olacağına inancım kalmadı.

titreyen ellerimden tut ve bu yaşananların son bulacağına beni inandır

Defalarca kalbini kırıp paramparça ettiğiniz insanları eskisi gibi bulamayınca şaşırmayın. Kırıldıkça acımasızlaşıyor insan.

Üzülme diye onlarca kelime astım dudaklarımın arkasında ama sen acımadın bile beni paramparça ederken.

amaaaaaan dediğim an hevesim tükenmiş oluyo